ოკუპირებულ აფხაზეთში ტურისტული სეზონი უმძიმესი­ პრობლემების ფონზე მიმდინარეობს. დღე არ გავა, ადგილობრივებსა და ტურისტებს შორის დაპირისპირება არ მოხდეს. მიზეზი სხვადასხვაა - აფხაზები ბრაზობენ, რომ რუსები თავს შინაურებად მიიჩნევენ, რუსები კი ჩივიან, რომ აფხაზები ისეთ შეზღუდვებს აწესებენ, რაც მათ უკმაყოფილებას იწვევს და ხშირად კონფლიქტის მიზეზი ხდება. ადგილობრივმა ე.წ. ხელმძღვანელობამ, დამსვენებლებს სანაპიროს იქით საცურაო კოსტიუმით სიარული აუკრძალა. თუმცა რუსები აკრძალვას არაფრად აგდებენ და ზღვისპირა ქალაქებში საკვებ ობიექტებში, ბარებსა და კაფეებში შილიფად ჩაცმული შედიან, რაც აფხაზების ტრადიციებს ეწინააღმდეგება. სოხუმელი ლარისა წვიჟბა ამბობს, რომ მოსახლეობა იძულებული შეიქნა რუსი ტურისტი ქალებისთვის მომსახურება შეეზღუდა. "აქ ჩვენი შვილები იზრდებიან და უყურებენ, როგორ დადიან ქუჩებში თითქმის ტიტველი ტურისტები. ხანდახან მეც კი ავარიდებ ხოლმე თვალს... თუმცა შენიშვნას როგორც კი მისცემ, მაშინვე იერიშზე გადმოდიან, "ველურ მაიმუნებსა" და "მთიდან ჩამოსულ თხებს" გვეძახიან. სოხუმში დავიბადე და გავიზარდე. საბჭოთა წლებში ათჯერ მეტი დამსვენებელი გვყავდა, მაგრამ ასე ჩაცმული ქუჩაში არავინ დადიოდა. როდესაც ჩემს მდგმურს ვუსაყვედურე, 19-20 წლის შვილიშვილები მყავს და ეზოში ასე ჩაცმული ნუ დადიხარ-მეთქი, ბარემ მუსლიმანური ქვეყანა დაირქვით, ამ ბუნებრივ სილამაზეს ვერ იყენებთ, მაგრამ ცოტაც გვაცალეთ და ყველაფერს შევცვლითო, მითხრა. არ ვიცი, რას გულისხმობდა, მაგრამ იმედია, ვერასდროს მოესწრებიან. ასე იწვევენ ბიჭებს, შიშვლები უსხდებიან მანქანებში, ნავებსა და ცხენებზე და რამე რომ მოხდება, თურმე ჩვენ ვართ დამნაშავე. ქალი თუ კაცი ნასვამი ჩადის ზღვაში შტორმის დროს. მცირეწლოვან შვილებს ნაპირზე ტოვებენ და თავად ბანაობენ. შემდეგ კი შველას ითხოვენ. ჩვენმა მაშველებმა კაპიკებს რომ იღებენ, ამათ გამო სიცოცხლე უნდა გაწირონ". ელი გულია: "ასაკს მნიშვნელობა არა აქვს, არც იმას, უხდებათ თუ არა, პრინციპულად, ჯგუფებად შიშვლები დადიან და არავის ანგარიშს არ უწევენ. იძულებული გავხდით მაღაზიებსა და სხვა ობიექტებში მკვახედ ვუთხრათ, რომ ქალებს არ ვემსახურებით. სწორედ მსგავს ნიადაგზე მოხდა შარშან გაგრის კაფეში აფხაზ ბიჭებსა და რუსებს შორის შეიარაღებული კონფლიქტი, რა დროსაც რუსი დაჭრეს. ამათ რა ენაღვლებათ, იმდენი არიან, ჩვენ ვიკითხოთ. იმ დროზე ოცნებობენ, როდესაც ბიზნესი მათ ხელში იქნება, თავად გახსნიან ტურისტულ ობიექტებს. შორს არ არის ის დროც და მერე რა გვეშველება, არ ვიცი". აფხაზი პუბლიცისტის დავით დასანიას­­ აზრით, რუსეთზე დამოკიდებულების­ გამო აფხაზები იმაზე მეტს ითმენენ, რაც მათი ხასიათისთვის შესაძლებელია, რაც გამოუვალი მდგომარეობით არის განპირობებული. "ასეთი მძიმე ტურიზმის სეზონი არ მახსოვს: უამრავი დამსვენებელი, თაღლითობა, თავხედობა, ფიზიკური და შეიარაღებული დაპირისპირება, ნარკოტიკები და პარკებში, ქუჩებში, სკვერებში თუ სანაპიროებზე მარიხუანის სუნი. ქალებისა და ბავშვების თვალწინ ეწევიან... თითქოს ჩვენი უბედურება არ იყოს საკმარისი. ზაფხულის სეზონი აფხაზეთისთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია, მაგრამ ისეთი ქაოსია, ერთი სული მაქვს, როდის დასრულდება. აფხაზ კაცს სტუმრის მიღება არ ეშლება, მაგრამ ისინი ჩვენს სახლებში უფროსებივით შემოდიან და ბრძანებებს იძლევიან, როგორ უნდა ვიცხოვროთ, რა არის ცივილიზებული და რა არა. ამას კი აფხაზი კაცი ვერ აიტანს. რუსეთი ჩვენი მთავარი პარტნიორია, მაგრამ ეს მონობას არ უნდა ნიშნავდეს. ნუ გვამადლიან, აქ ჩამოვდივართ დასასვენებლად, თქვენ კი, უშუქო და უწყლო ქვეყანაში ევროპულ ფასებს გვახვედრებთო. აქ იმიტომ ჩამოდიან, რომ სხვა არჩევანი­ არა აქვთ, შეზღუდვები დაუწესეს­. დამღლელია მოწოდებები, რომ რუს ტურისტებთან მოკრძალებული და დამთმობი უნდა ვიყოთ. აფხაზ ერს მოთმინება და დამცირება ერთმანეთში არასდროს ერეოდა. ტურისტებმა უნდა იცოდნენ, რომ ჩვენი ფასეულობები გვაქვს, ნუ ცდილობთ ჩვენს გარუსებას ჩვენივე სახლში... Yგასაგებია, რომ ჩვენი მაღალჩინოსნებისთვის მოსკოვი დედასამშობლოა და ერთი სული აქვთ, სოცქსელში აფხაზეთი­ რუსეთად ჩაწერონ, მაგრამ ჩვენ ამისთვის არ დაგვიღვრია სისხლი, აფხაზეთის თვითმი­ზანი რუსეთის­ მოქალაქეების­ კომფორტული დასვენება არ არის. სიძვირეაო, თითქ­ოს­ არ იცოდნენ, რომ ჩვენი ერთადერთი­ ეკონომიკური პარტნიორი რუსეთია, იქიდან შემოდის ყველაფერი იმ ფასად, რომელშიც გვაწვდიან. ამიტომ არავისთან საბოდიშო არაფერი გვაქვს". რუსი ბლოგერები აქცენტს გზებზე არსებულ განუკითხაობაზე, თვითმკვლელ მძღოლებზე, შუქისა და წყლის დეფიციტთან ერთად, დამსვენებლების მიმართ აგრესიულ დამოკიდებულებაზეც აკეთებენ. მათი თქმით, რუსეთის მოქალაქეები ითვალისწინებენ, რომ რეგიონში თითქმის ყველას აქვს ცეცხლსასროლი იარაღი და ნებისმიერ დროს შეიძლება ესროლონ. კრყმ.ნეწს-ის ბლოგერ ეკატერინა ტიმირიაევას თქმით, რუსეთის მოქალაქეები ცდილობენ მივიწყებული, ფაქტობრივად, დანგრეული აფხაზეთი გააცოცხლონ. დადიან ისეთ ადგილებში, სადაც ქართულ-აფხაზური ომის შემდეგ არავინ ყოფილა, იღებენ ფოტოებსა და ვიდეოებს, აკეთებენ ბლოგებს, აფხაზეთის პოპულარიზაციას ცდილობენ. ამ დროს კი თუ ადგილობრივებმა ისინი მოიხელთეს, ძარცვავენ, სცემენ და ზოგ შემთხვევაში, კლავენ კიდეც... "ყოფილა შემთხვევა, იმაზეც კი გვეჩხუბნენ, დანგრეულ ადგილებს იმიტომ იღებთ, რომ ქვეყნის ცუდი მდგომარეობა­ წარმოაჩინოთო. ივლისში ოჩამჩირეში ვიყავით, ძველი საბჭოთა მოზაიკის და აფხაზეთის ბუნებრივი, ველური სილამაზის წარმოჩენა გვინდოდა. ვერ გაიგეს, გამოგვეკიდნენ და მანქანის შუშები ჩაგვილეწეს. ვერ დაგვეწივნენ, თორემ, ალბათ, ცემით დაგვხოცავდნენ. ჩვენმა ბიჭებმა, ოპერატორებმა, ახლობელ აფხაზებს ჰკითხეს, რა უნდა ვქნათ, მილიციის რომელ განყოფილებას მივმართოთო. იმათ ურჩიეს, მილიცია ვერაფერს იზამს, "კანონიერი ქურდებთან" ადითო, და ვიღაცების სახელები ჩამოგვითვალა. სამოქალაქო განათლება ნულზეა. აფხაზ კაცებს სასმელი ძალიან უყვართ, შემდეგ ეჩვენებათ, რომ ვიღაც ამცირებს და ჩხუბსა და ძალადობაზე გადადიან, ქალები კი საცურაო კოსტიუმში ჩაცმულ გოგონებს ვერ იტანენ და მაშინვე იერიშზე გადმოდიან. ოცდაათი წელია, ვერ გაიგეს, რომ საკურორტო სეზონი დასვენებას, განტვირთვას ნიშნავს. ისინი მხოლოდ საფულეებად აღგვიქვამენ. ვძულვართ მთელი არსებით. მათთვის მხოლოდ შემოსავლის წყარო ვართ და სულ იმის შიში აქვთ, რომ ჩვენი ნათქვამის უკან რაღაც იმალება.