"მამაჩემი მართლაც ძალიან კარგი მსახიობი იყო. მიხარია, რომ ხალხის ამხელა სიყვარული მოიპოვა ამ როლით" - ბუკა თოლორდავა მამაზე, ოჯახსა და კარიერაზე
მსახიობების კოტე თოლორდავასა და მარიამ ჯოლოგუას ვაჟი ბუკა თოლორდავა ყოველთვის საზოგადოების ყურადღების ცენტრშია, თუმცა 23 წლის მსახიობი ხშირად არ გვათამამებს ინტერვიუებით. ამჯერად ჩვენი ინტერვიუ ცნობილი მშობლების შესახებ საუბრით დაიწყო:
- 23 წლის ვარ, რუსთაველის ეროვნული თეატრის მსახიობი, ამჟამად დაკავებული ვარ 2 სპექტაკლში. ასევე ვმონაწილეობ სერიალში "ცვალებადი ნიშნები", რომლის გადაღება მალე განახლდება.
ჩემი მშობლები 19 და 20 წლისანი იყვნენ, მე რომ დავიბადე. პირველი შვილიშვილი ვიყავი ორივე ბებია-ბაბუისთვის. მათაც დიდი წვლილი მიუძღვით ჩემს აღზრდაში. არასდროს გამოუჩენიათ დიდი სიმკაცრე, მაგრამ არც ის მომენტი ჰქონია არც ერთს, რომ მეტისმეტად გავეთამამებინე. თავიდანვე მიმაჩვიეს, რომ ყველაფერი ნაჩუქარი არ უნდა იყოს ცხოვრებაში. ახლა უფრო მესმის რაღაცების ფასი, სწორედ მათი აღზრდიდან გამომდინარე... ბავშვობიდან დედ-მამის სპექტაკლებს ვესწრებოდი.
- თავისუფლად შეგიძლიათ თქვათ, რომ კულისებში გაიზარდეთ.
- კი. თუმცა თავიდან კატეგორიულად არ მინდოდა ამ გზით წასვლა. უკვე თინეიჯერობაში თეატრალურ სტუდიაში მოვსინჯე ძალა და იმდენად მომეწონა, რომ იტყვიან, თევზი წყალშიო, ისე ვიგრძენი თავი და მომინდა მსახიობის პროფესიისთვის მიმეძღვნა ცხოვრება.
- რაც უფრო მეტ დეტალს ეცნობი პროფესიაში, ალბათ, მშობლების სპექტაკლებსა და როლებს უფრო სხვა თვალით აფასებ...
- მე გამოცდილებასთან ერთად უკეთეს მაყურებლადაც ჩამოვყალიბდი, თან გამიმართლა, რომ თეატრში ისეთი ადამიანები შემხვდნენ, ვისგანაც დიდი ცოდნა მივიღე. აქედან გამომდინარე, ვრწმუნდები, რომ ორივე ძალიან კარგი მსახიობია. ადრეულ ბავშვობაში უფრო აღფრთოვანებას გამოვხატავდი მათ სცენაზე ხილვისას, ახლა ობიექტურად შემიძლია ვთქვა, რომ არაჩვეულებრივი მსახიობების შვილი ვარ.
- როგორც მსახიობი, მანერულად უფრო რომელს ჰგავხარ?
- მგონი, არც ერთს.
- გარეგნობით ძალიან ჰგავხარ მამას...
- კი, განსაკუთრებით ჩემხელა რომ იყო, როცა ფოტოებს ვათვალიერებ, მართლაც დიდი მსგავსებაა.
- ბევრი როლი აქვს შესრულებული კოტეს, მაგრამ განსაკუთრებული იყო "ჩემი ცოლის დაქალებში" დიტო.
- დიტო დღემდე ძალიან პოპულარული პერსონაჟია, რაც ისევ იმაზე მეტყველებს, რომ მამაჩემი მართლაც ძალიან კარგი მსახიობი იყო. მიხარია, რომ ხალხის ამხელა სიყვარული მოიპოვა ამ როლით, რომელიც მგონია, რომ მისი შესაძლებლობების მქონე მსახიობისთვის უმარტივესი შესასრულებელი იყო.
- თვითონ უსაუბრია შენთან ამ როლზე?
- თვითონ "ფეისბუკის" მაინცდამაინც დიდი მოთაყვანე არ იყო, ამიტომ მე მთხოვდა ხოლმე წამეკითხა, რას ფიქრობდა ხალხი მის შესრულებულ როლზე. სხვათა შორის, მეც სულ მაინტერესებს, რას წერენ ჩემზე როგორც მსახიობზე.
- შენი რომელი როლი გინდოდა, მამას რომ ენახა?
- ჩემი პირველი როლი რუსთაველის თეატრში. ძალიან განსხვავებულია და მგონი, მისთვის აღმოჩენა იქნებოდა, ეგეთს რომ მნახავდა. მეც ვიამაყებდი. ეს არის რობერტ სტურუას სპექტაკლი "ერთხელ მხოლოდ", სადაც უარყოფით პერსონაჟს ვთამაშობ. ხელოვნურად შექმნილი არსებაა, რომლისგანაც დიქტატორი ყალიბდება და საშინელებებს სჩადის. ვფიქრობ, ჩემი ყველაზე საინტერესო სახეა. დედაჩემისთვისაც აღმოჩენა იყო ჩემი ასეთ როლში ხილვა, ძალიან გაუკვირდა და შემაქო.
- გარდა პროფესიისა, კიდევ რა გატაცება გაქვს?
- მიყვარს გიტარაზე დაკვრა, ერთხანს მუსიკის დაწერაც ვცადე. პანდემიის დროს ალბომი გამოვუშვი. ალბათ, ამ საქმეს მივუბრუნდები... უფრო მუსიკის მოსმენა მიყვარს, ვიდრე სპექტაკლის ან ფილმის ყურება, მიუხედავად იმისა, რომ მსახიობი ვარ.
- ამჟამად მარტო ცხოვრობ?
- დედასთან ერთად. ჩვენ მეგობრებიც ვართ, დედა-შვილიც, მასწავლებელი და მოსწავლეც. ამწუთას ჩემს საქმიანობაში ის ერთ-ერთი ავტორიტეტია. მისი აზრი ყოველთვის მაინტერესებს და ვითვალისწინებ.
- როგორც მსახიობის, შენი პირველი შემფასებელი ვინ არის?
- ასეთი რამდენიმე ადამიანია, მათ შორის ერთ-ერთი დედაჩემია.
- რობერტ სტურუაზე მიამბე...
- ძალიან გამიმართლა, რომ ამ ადამიანთან მაქვს ურთიერთობა. ბევრს ვსწავლობ მისგან, არამარტო პროფესიაში. გენიალური ახსნა აქვს, მოჰყავს ზუსტი მაგალითები, მერე, რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს, მაჩვენებს ამ ყველაფერს, აქვს ამის ენერგია. მისი რეპეტიციები არასდროს ჰგავს ერთმანეთს.
- პოლიტიკა რა როლს თამაშობს შენს ცხოვრებაში?
- ვცდილობ რაღაც დონეზე ჩართული ვიყო ამ პროცესებში, მეც მოქალაქე ვარ და არ მიმაჩნია სწორად, დღეს ადამიანი აპოლიტიკური იყოს. თუმცა საჯაროდ არასდროს ვლაპარაკობ პოლიტიკაზე.
- რა გაღიზიანებს პოლიტიკაში?
- თვითონ პოლიტიკაა ისეთი სფერო, შეუძლებელია რაღაცებით არ გაღიზიანდე. ალბათ, ყველაზე მეტად მაღიზიანებენ ის ადამიანები, რომლებსაც ამხელა ძალაუფლება აქვთ და ქვეყნის სასიკეთოდ არ იყენებენ, მხოლოდ საკუთარ თავზე ფიქრობენ.
- თავად მოხვიდოდი პოლიტიკაში?
- არა მგონია. მე არა ვარ საკმარისად პრინციპული ეგეთი საქმისთვის.
- ე.ი. კარგი პოლიტიკოსი ძალიან პრინციპული უნდა იყოს.
- და ძალიან უნდა უყვარდეს სამშობლო. როცა ისეთები არიან პოლიტიკაში, რომელთაც სამშობლო არ უყვართ, მაშინ ცუდი რაღაცები ხდება ქვეყანაში.
- დღეს ხედავ ასეთებს?
- არცთუ ისე ცოტას. ეს გულს მტკენს.