„ჩვენი ქვეყნისთვის მთავარია, რომ მშვიდობა შენარჩუნდა და ამის გამო ხმას არ ვიღებ სხვა რამეებზე...“
რამდენიმე დღის წინ დასრულდა საერთაშორისო კინოფესტივალი, რომელიც კინოს სახლში 3 დღის განმავლობაში მიმდინარეობდა და 20-ზე მეტი ქვეყნიდან 50-ზე მეტი ფილმი იყო წარმოდგენილი. ფესტივალის ერთ-ერთი ორგანიზატორი ყველასათვის კარგად ცნობილი მსახიობი და რეჟისორი გიორგი გურგულია გახლდათ, რომელიც როგორც ამ ფესტივალზე, ისე საკუთარ შემოქმედებით, თუ არაშემოქმედებით სიახლეებზე გვესაუბრება.
- მიხარია, რომ საერთაშორისო კინოფესტივალმა, რომელიც საქართველოში მერიისა და საპატრიარქოს ფინანსური თანადგომით ჩატარდა, კარგად ჩაიარა. 2 ქართული ფილმი დაჯილდოვდა, ერთი დოკუმენტური, ერთიც მოკლემეტრაჟიანი, სახელწოდებით "ვალსი", რომელმაც საუკეთესო მუსიკალური გაფორმებისთვისაც დაიმსახურა პრიზი. მოგეხსენებათ, კინოაკადემიის მოვალეობაა ხელი შეუწყოს ნებისმიერ კინოწარმოებას და ჩვენც ყველანაირად ხელი შეგვიწყო, რომ ფესტივალს კარგად ჩაევლო, რისთვისაც მადლობას მოვახსენებთ. ფესტივალი 2015 წლიდან, ლოს-ანჯელესიდან დაიწყო, გერმანიაშიც გაიმართა, წელს კი საქართველოშია დაგეგმილი, რომ ზაფხულისთვის საქართველოს დიდ ქალაქებშიც გაიმართოს ჩვენება.
- სხვა სიახლეებზეც გვესაუბრეთ.
- ილიაუნის თეატრში ვმუშაობთ სპექტაკლზე "საქმე #", რეჟისორია ძალიან ნიჭიერი რუსუდან კობიაშვილი. სცენარი პენსიონერ მოსამართლეზეა, რომელსაც ხილვები აქვს. თავიდან ჰგონია, რომ ოჯახის წევრებს ხედავს, თუმცა მერე აღმოჩნდება, რომ მის მიერ გასამართლებულებს ხედავს, რომელთაგან ზოგი ციხეში გარდაიცვალა, ზოგს ოჯახი დაენგრა, ზოგს მშობელი ევლინება... ძალიან საინტერესო სპექტაკლია. მუსიკა დათო ევგენიძემ შექმნა.
- თუ არ ვცდები, ეს თქვენი დებიუტია თეატრის სცენაზე.
- თეატრში პირველად ვთამაშობ, ერთ-ერთი გასამართლებულის მამას ვასახიერებ. სხვათა შორის, ამ სპექტაკლში 3 პატიმარი თამაშობს. ერთ-ერთი სამაჯურითაა გამოშვებული, ორი კი პირობით სასჯელს იხდის, ძალიან კარგად თამაშობენ. გარდა თეატრისა, სერიალშიც ვარ დაკავებული, რომელსაც რეჟისორი და რეპერი ზაზა ნოზაძე იღებს. სერიალს ჰქვია "უსაშველოები" მისი გმირი ბიჭები ფულს აგროვებენ, რომ მექსიკიდან ამერიკაში გადავიდნენ. ძირითადად, ახალგაზრდა მსახიობები არიან დაკავებული, აგრეთვე ზურა ყიფშიძე, მე, კაბუ, ალექსანდრე ბეგალიშვილი, ძალიან სახალისო და თანამედროვე ცხოვრებისეულ სცენებს ვთამაშობთ. პრემიერა კინოთეატრ "ამირანში" 20 მარტსაა დაგეგმილი.
- აქტიური შემოქმედებითი წელი გქონიათ...
- სხვათა შორის, 2008 წელს ჩემმა სცენარმა "კომენტარის გარეშე" გაიმარჯვა. მაშინ 40 საუკეთესო სცენარს შორის კინოცენტრმა ამ სცენარს მიანიჭა პირველი ადგილი. თუმცა მას შემდეგ თაროზე იდო. ახლა დაველაპარაკე რამდენიმე პროდიუსერს და მირჩიეს, სერიალი გადავიღოთო.
სხვათა შორის, თავდაპირველად სარეჟისოროზე მინდოდა ჩაბარება, თუმცა იმ წელს სარეჟისოროზე მიღება არ იყო. საბოლოოდ, ჯერ სამსახიობო დავამთავრე, მერე კი ნოდარ მანაგაძის ჯგუფი - სარეჟისორო. მასწავლიდნენ ერლომ ახვლედიანი, ბუბა ხოტივარი... ნოდარის ჯგუფში ვიყავით მე, ჯაპანა ანუ დათო ხურცილავა, გიორგი ოვაშვილი და ზაზა კოლელიშვილი. კარგი დრო იყო...
- თქვენი როლებიდან რომელი მიგაჩნიათ სავიზიტო ბარათად?
- ალბათ, "ორმაგ სახეში" ნათამაშები გიოს მამის როლი. თუმცა ახალგაზრდებს უფრო "ტრაზორას" როლით დავამახსოვრდი სერიალიდან "ცხელი ძაღლი".
- საოცნებო როლი გაქვთ?
- მე საოცნებო ფილმები უფრო მაქვს გადასაღები.
- თუმცა როგორც მსახიობს უფრო გქონდათ საკუთარი შესაძლებლობების გამოვლენის შესაძლებლობა...
- 90-იანების განმავლობაში სულ 3 ფილმი გადაიღო ქართულმა ფილმმა და აქედან 2-ში მე ვმონაწილეობდი. სამწუხაროდ, როცა შემოქმედებითად უფრო პროდუქტიული ასაკი მქონდა კინოსთვის, მაშინ ჩვენს ყოველდღიურობას პურის რიგები და უშუქობა შეადგენდა.
- ჩვენს ერთ-ერთ ბოლო ინტერვიუში ბრძანეთ, პოლიტიკაში მოვდივარ, ოღონდ გვერდიდანო. გახარია რომ გამოჩნდა ცალკე პოლიტიკურ ერთეულად, იმ პერიოდს ვგულისხმობ. თქვენ დღევანდელ პოლიტიკურ შეხედულებებზეც გვესაუბრეთ...
- მესამე ძალა, სამწუხაროდ, არ გამოჩნდა... ჩვენი ქვეყნისთვის მთავარია, რომ მშვიდობა შენარჩუნდა და ამის გამო ხმას არ ვიღებ სხვა რამეებზე, თორემ გასაკრიტიკებელი ბევრია, ხალხის სოციალური მდგომარეობა, ყველაფერი ძვირდება... მესამე ძალა არ ჩანს, ოპოზიცია ქვეყნისთვის კი არა, სავარძლებისთვის იბრძვის. ალბათ, ხალხი ხედავს, "ნაცმოძრაობას" რა მიზნებიც აქვს, სხვა ფული, სხვა მიზნები ამოძრავებთ და არა ის, რაც ქართველ ხალხს უნდა. ჩვენი მთავრობაც უნდა გადახალისდეს. ჩემი აზრით, რაც მეტი პარტია შევა ხალხის დასახმარებლად მით უკეთესი. ადრე მაჟორიტარსაც იმ იმედით ირჩევდი, მიხვიდოდი, პრობლემას გაუზიარებდი, ამა თუ იმ ამბავს მიიტანდა პოლიტიკურ წრეებში, პარლამენტში. დღეს ეს აღარ ხდება. ოპოზიცია ხალხის მხრეს არაა და არც ხალხია ოპოზიციის მხარეს. მთავრობას რაც შეეხება, ჩემთვის მიუღებელია, რომ არც ერთ მინისტრს არა აქვს მიღების საათები, არც ქალაქის მერს. უნდა მიმართო წერილობით, მერე გამოგიგზავნიან მშრალ პასუხს, კანონით ასე არაა, არამედ ისეაო.
- კვლევა დაიდო, რომ ქვეყანაში ნახევარი მილიონი კაცი თამაშდამოკიდებულია.
- საშინელებაა. მიშა სააკაშვილის დროს ნარკომანებზე ამბობდნენ, ჰეპატიტიანი 40 ათასი კაციაო, სინამდვილეში 400 ათასს უმკურნალეს. თამაშდამოკიდებულიც მეტია. დიდი ხანია ვამბობ, რომ თბილისში არ უნდა იყოს კაზინოები, უნდა გაიტანონ საკურორტო ქალაქებში, სადაც მეტწილად ტურისტები შევლენ. აქ დიდი ცდუნებაა. ხალხი კარგავს სახლებს, ოჯახებს.... ონლაინთამაშებმა ძალიან გააახალგაზრდავა მოთამაშეები. ტელეფონში გიგდებენ რეკლამებს, ითამაშე და მილიონებს მოიგებო... თანდათან ეს აზარტი ხდება, ნარკომანიაზე უარესია. სხვათა შორის, მოთამაშეების რეაბილიტაცია ბევრად რთულია, ვიდრე ნარკომანების. აუცილებელია ფსიქოლოგების ჯგუფი, რომელიც დაეხმარება ლუდომანებს. ლუდომანია ისეთივე მანიაა, როგორიც ნარკომანია, უფრო უარესიც. ჩემს რამდენიმე ახლობელს საათობით ვეთამაშებოდი ხოლმე ნარდს, რომ არ წასულიყვნენ კაზინოში და ფულზე არ ეთამაშათ, ჩემთან ვაკვლევინებდი აზარტს. უნდა გაკეთდეს სარეაბილიტაციო ცენტრები. ინტერნეტსივრცეც უნდა გაკონტროლდეს, რათა მოზარდებმა ვერ ითამაშონ. ანტირეკლამა უნდა მომზადდეს სათამაშო ბიზნესზე. სოციალური რეკლამები და ფილმები უნდა გადაიღონ.
- გიორგი გურგულია როგორი მამაა?
- მაქსიმალურად ვცდილობ კარგი მამა ვიყო. შვილებს თავისუფლებას ვაძლევ. ვცდილობ უფრო ხელოვნებამ, ხატვამ, კითხვამ მოიცვას მათი შინაგანი სამყარო... უხარიათ ჩემთან ყოფნა. მეც ვუვლი, ვეფერები, საჭმელებს ვუმზადებ...
სხვათა შორის, კარგი კულინარი ვარ. 4 შვილი მყავს და პირველი შვილისგან 3 შვილიშვილიც. ახლა მეორე შვილიც დამიოჯახდა, გოგი ხარაბაძის შვილიშვილზე. მესამე ბიჭი საფრანგეთში იყო და ახლა დაბრუნდა, ჩემთან ცხოვრობს. ნაბოლარა ქალიშვილს კი, მარინოლას, ერთი სული აქვს, როდის მოვა პარასკევი, რომ შაბათი-კვირა ჩემთან გაატაროს. პარასკევი, შაბათი, კვირა, მამა ვარ. შემოქმედება ინაცვლებს, ყველაფრის მოსწრება რთულია.
- რა არის მთავარი ცხოვრებაში?
- მთავარია, გქონდეს მიზანი და იყო სიყვარულით სავსე.