"ყოფილა შემთხვევა, გიტარის ქეისში 1000 ლარი ჩაუდიათ" - გზა მეგაპროექტებიდან "ქუჩის მუსიკოსობამდე": დოდონა ნამორაძე მრავალფეროვან კარიერაზე - კვირის პალიტრა

დო­დო­ნა ნა­მო­რა­ძეს ადა­მი­ა­ნე­ბის ნა­წი­ლი ქარ­თუ­ლი მე­გაპ­რო­ექ­ტე­ბი­დან იც­ნობს, ნა­წი­ლი რო­გორც ქუ­ჩის მუ­სი­კოსს, რო­მე­ლიც "მშვი­დო­ბის ხიდ­ზე" მღე­რო­და. მარ­თა­ლია ნი­ჭი­ერ გო­გო­ნას ქარ­თულ კონ­კურ­სებ­ში არ გა­უ­მარ­თლა, მაგ­რამ 2023 წელს "ბერ­ძნუ­ლი ხმის" ფი­ნა­ლის­ტი გახ­და და მე­ო­რე ად­გი­ლიც და­იმ­სა­ხუ­რა. შარ­შან „იუ­მო­რი­ნას“ ხელ­მძღვა­ნელ­მა გია ბა­ღაშ­ვილ­მა მი­იწ­ვია და მისი დე­ბი­უ­ტი მათ კონ­ცერ­ტზეც სიმ­ბო­ლუ­რად "იუ­მო­რი­ნას" "ქუ­ჩის მუ­სი­კო­სებ­თან" ერ­თად წარ­მა­ტე­ბით შედ­გა.

დო­დო­ნა ნა­მო­რა­ძე ახლა AMBEBI.GE-ს სტუ­მა­რია და მის შე­სა­ხებ უფრო მეტს მისი ინ­ტერ­ვი­უ­დან შე­ი­ტყობთ.

ბავ­შვო­ბა

- მშობ­ლე­ბის­გან ვიცი, რომ ბავ­შვო­ბა­ში ძა­ლი­ან ნი­ჭი­ე­რი და ცელ­ქი ვყა­ვი, პა­პა­ჩე­მი ტორ­ნა­დოს მე­ძახ­და. ამას­თან, მუდ­მი­ვად ვმღე­რო­დი. ჩემი გა­ჩუ­მე­ბა მხო­ლოდ მუ­სი­კის მოს­მე­ნი­სას, ან წიგ­ნის კი­თხვი­სას ხდე­ბო­და. კი­თხვა 3 წლი­სამ ვის­წავ­ლე, 4 წლი­სამ კი უკვე „ტომ სო­ი­ე­რი“, „ბი­ძია თო­მას ქოხი,“ „პეპი გრძე­ლი წინ­და“ წა­ვი­კი­თხე - ისე­თი ლი­ტე­რა­ტუ­რა, რო­მელ­საც ბავ­შვე­ბი ცოტა გვი­ან კი­თხუ­ლო­ბენ. ჩემ­თვის სულ პირ­ველ­მა წიგნ­მა „ბუ­რა­ტი­ნომ“ (სა­ბავ­შვო ვერ­სი­ამ) მახ­სოვს, სა­ო­ცა­რი შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბა მო­ახ­დი­ნა და 10 წუთ­ში წა­ვი­კი­თხე. მა­შინ მშობ­ლე­ბი მიხ­ვდნენ, რომ ჩემ­თვის ბევ­რი წიგ­ნის ყიდ­ვა დას­ჭირ­დე­ბო­დათ... მოკ­ლე დრო­ში და სწრა­ფად ბევრ წიგნს ვკი­თხუ­ლობ­დი.

სპორ­ტი და ინ­გლი­სუ­რი

- სპორ­ტუ­ლი აქ­ტი­ვო­ბა 11 წლი­დან და­ვი­წყე, როცა ოჯა­ხი ფი­ლი­პი­ნებ­ზე წა­ვე­დით. იქ დღე­ში 8-9 სა­ათს ვვარ­ჯი­შობ­დი. ინ­გლი­სუ­რად დათ­ვლა ბად­მინ­ტო­ნის თა­მა­შის დროს კორტზე ვის­წავ­ლე. ზო­გა­დად ინ­გლი­სუ­რი, ჩას­ვლი­დან ერთ თვე­ში ავით­ვი­სე.

დო­დო­ნა ნა­მო­რა­ძე - ფრენ­ბურ­თის გუნ­დის კა­პი­ტა­ნი, ფი­ლი­პი­ნე­ბი

მშობ­ლე­ბი

- დედა მღე­რის, მა­მა­ჩე­მი პრო­ფე­სი­ო­ნა­ლი კლარ­ნე­ტის­ტია, მაგ­რამ რა­ღაც პე­რი­ოდ­ში შე­წყვი­ტა ეს საქ­მი­ა­ნო­ბა და სწავ­ლა სხვა კუ­თხით გა­აგ­რძე­ლა - ან­თრო­პო­ლო­გი­ის პრო­ფე­სო­რია. დე­და­საც გა­ნათ­ლე­ბის გან­ხრით დოქ­ტო­რან­ტუ­რა აქვს დამ­თავ­რე­ბუ­ლი. ფი­ლი­პი­ნებ­ზე ამი­ტომ იყ­ვნენ წა­სუ­ლე­ბი, სწავ­ლობ­დნენ. მშობ­ლე­ბი ახლა ჩემს ძმას­თან ერ­თად ამე­რი­კა­ში არი­ან. მამა მიწ­ვე­უ­ლი პრო­ფე­სო­რია. დედა ჯერ­ჯე­რო­ბით არ მუ­შა­ობს, ჩემი ძმა კი სკო­ლას ამ­თავ­რებს. მე ჯერ­ჯე­რო­ბით არ­სად წას­ვლა არ მინ­და, კა­რი­ე­რის გაგ­რძე­ლე­ბას და დამ­კვიდ­რე­ბას აქ ვა­პი­რებ. გააგრძელეთ კითხვა