მურცხვალაძეების ცხოვრება ბრძოლასა და თანადგომაში გადის
"მე ვარ გოგიტა მურცხვალაძე, ინვალიდი ახალგაზრდის, ჯაბა მურცხვალაძის მამა, იმ ბავშვის, რომელიც ჰოლდინგ "პალიტრამედიის" გადარჩენილია, და დღევანდლამდე პატრონობენ და უვლიან. ამას ყველგან ვამბობ და ვიტყვი ყოველთვის - ჩემი შვილი რომ ცოცხალია, ღვთის წყალობით, ხალხის მხარდაჭერითა და თანადგომითაა", - ამბობს ბატონი გოგიტა.
- ჯაბა 3 დღის იყო, სaამშობიაროს თანამშრომელს ხელიდან რომ გაუვარდა. ამის შემდეგ მისი მკურნალობა არასწორი მეთოდით წარიმართა. ეს ამბები ჩემთვის ძნელი გასახსენებელია... ერთ დღეს განგებამ "კვირის პალიტრაში" მიმიყვანა. მთავარ რედაქტორს, ქალბატონ ლალი გუნთაიშვილს მოვუყევი ჩემი გასაჭირი და იმ დღიდან მატერიალურად თუ სულიერად ამ გაზეთის თითოეული თანამშრომლის თანადგომა და მხარდაჭერა არ მომკლებია. საკვები და წამლებიც კი მიჰქონდათ საავადმყოფოში. "კვირის პალიტრის" ქველმოქმედების შესახებ ბევრს სმენია, ბევრსაც საკუთარ თავზე გვაქვს გამოცდილი.
- დღეს როგორაა ჯაბა?
- მისი დიაგნოზია ჰიდროცეფალია. ხუთი ოპერაცია გადაიტანა, თავში ხელოვნური პარკუჭი ჩაუნერგეს. პირველი ოპერაცია რომ გაუკეთეს, სამი თვისაც არ იყო. მას შემდეგ ბრძოლასა და თანადგომაში გადის ჩვენი ცხოვრება. დღეს ჯაბა 32 წლისაა. ვცდილობ, რაც შემიძლია, ყველანაირი პირობა შევუქმნა შვილს, ამასობაში მე თვითონაც გავხდი ინვალიდი, ინსულტი მივიღე, შვილის ტარებას ვეღარ ვახერხებ, ვერ ვწევ, არადა, ვცხოვრობ ხუთსართულიანი სახლის მეოთხე სართულზე. ჩემი შვილისთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია, რომ მინიმუმ კვირაში ერთხელ მაინც ეზოში გავიყვანო გასასეირნებლად, არადა, ვეღარ ვახერხებ. ჯერ კიდევ 1,5-2 წლის წინ მივწერე მთავრობას, რომ დაგვხმარებოდნენ და ადაპტირებული ლიფტი გაკეთებულიყო ჩვენს სახლში, თუმცა... თავიდან პასუხი არ გაუციათ, ამის შემდეგ უამრავ ინსტანციას მივმართე, მაგრამ დღემდე ვერ მივაღწიე ადაპტირებული ლიფტის დამონტაჟების დაპირებას... მერე მივწერე ირაკლი კობახიძეს, რომ სოფელი მაქვს ცაგერის რაიონში, ჩხუტულში, სადაც მცირე მიწას ვფლობ და ვთხოვე, იქნებ დაგვხმარებაოდა სახელმწიფო, რომ პატარა 1-სართულიანი სახლი გაეკეთებინა, სადაც მაისიდან სექტემბრის ბოლომდე მეყოლებოდა შვილი. პასუხად თავიდან 1000 ლარი შემომთავაზეს, რაც შეურაცხმყოფელი იყო, მერე 3.000 და იმის შიშით, რომ ეს თანხაც არ დამეკარგა, დავთანხმდი... ვიცი, თუნდაც პატარა სახლის აშენება ამ თანხით ვერ მოხერხდება, მაგრამ სხვა რა გზა მქონდა... მთელი სოფელი, სამეგობრო, სანათესავო მომეხმარა და ავაშენეთ, 1 მისაღები და 2 საძინებელი, სულ 3 ოთახი. სვანებმა საჩუქრად გამოგვიგზავნეს კაკვი და კოჭი (ხის მასალა სახურავის დასაფიცრად), მაგრამ მშენებლობის გაგრძელებას თავს ვეღარ ვაბამ. კი, უფასოდ მეხმარება კეთილი ხალხი, მაგრამ სამშენებლო მასალა თუ არ შევიძინე, წინ ვერ წავალ. 3.000 ლარი ზღვაში წვეთი იყო. ახლა, არ ვიცი, რა ვქნა.
- სახლი რა დონემდეა მიყვანილი?
- გადასახურია. ეს სახლი სასიცოცხლო მნიშვნელობისაა ჩემი შვილისთვის და ამიტომაც გადავდე თავი, თორემ მე თვითონაც ჯანმრთელობის კრიტიკული სიტუაცია მაქვს. ახლახან გამოვედი ბათუმის საავადმყოფოდან, ნებისმიერ წუთს შეიძლება სული განვუტევო, მაგრამ მინდა მოვასწრო და ბავშვს სახლი მაინც დავუტოვო. არ მინდა დაწყებული საქმე შუა გზაში დარჩეს. იქნებ დამეხმაროს ან სახელმწიფო, ან კეთილი ხალხი, თუნდაც მასალით.
კიდევ ერთი სათხოვარი მაქვს - ჩხუტულში მთავარი გზიდან ჩვენს სახლამდე რამდენიმე ასეული მეტრი გზა მოსაბეტონებელია და ეგება მთავრობამ ეს გზაც მოუწესრიგოს ჩვენს სოფელს. კეთილი ადამიანები ყოველთვის გვერდში გვიდგებიან და იმედია, ახლაც არ შეგვაქცევენ ზურგს.
საქველმოქმედო ფონდი "ხომლი" "ჯაბა მურცხვალაძის დასახმარებლად"
GE45TB7420136080100007 თიბისი ბანკი.
საქველმოქმედო ფონდი "ხომლი" "ჯაბა მურცხვალაძის დასახმარებლად"
GE42BG0000000162421607 სს "საქართველოს ბანკი"