„პოლიტიკური ლიდერების დაჭერას არ ველოდები, მაგრამ...“ - რა შემთხვევაში შეიძლება ჩაატაროს ახალი არჩევნები "ოცნებამ"?!
"საოცარი ამბავი ხდება ქართულ პოლიტიკურ სივრცეში", - ამ ფრაზით გამოეხმაურა ანალიტიკოსი ვახტანგ ძაბირაძე "ქართული ოცნების" აღმასრულებელი მდივნის, უმრავლესობის ლიდერის, მამუკა მდინარაძის განცხადებას იმის თაობაზე, რომ "ქართული ოცნება" მიმართავს საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს "ნაციონალური მოძრაობისა" და "მისი სატელიტი პარტიების" არაკონსტიტუციურად გამოცხადების შესახებ.
- ყოველთვის ვამბობდი, რომ "ქართულმა ოცნებამ" თავის დროზე შუა იმიტომ გაკრიფა და ოპოზიციაში "ნაციონალური მოძრაობა" უკონკურენტო ძალად დატოვა, რომ საჭიროების შემთხვევაში საპირწონედ გამოეყენებინა. ბიძინა ივანიშვილი მთელი 12 წლის განმავლობაში რომ საფრთხობელად იყენებდა ამ პოლიტიკურ ძალას, ეს უკვე ყველამ იცის. ამჯერად ისევ "ნაციონალების" წყალობით ცდილობს გადაფაროს "მეგობარი აქტის" ძალიან მნიშვნელოვანი თემა. სრულიად ლოგიკური და წინასწარ გათვლილია "ქართული ოცნების" ლიდერებისა და ამ პარტიის მხარდამჭერების საუბარი იმის შესახებ, რომ ტრამპი "მეგობარ აქტს" ხელს არ მოაწერს. ალბათ, გახსოვთ, "ოცნების" პოლიტიკოსები ამერიკის საპრეზიდენტო არჩევნებამდე ამბობდნენ, რომ ახალ ადმინისტრაციასთან დაალაგებდნენ ურთიერთობებს. შემდეგ ამბობდნენ, რომ ყველაფერი მოგვარდებოდა 20 იანვრიდან, როდესაც ტრამპის ადმინისტრაცია ოფიციალურად დაიწყებდა მუშაობას, მერე, დრო კიდევ არის საჭირო, ვიდრე ტრამპი საქართველოსთვის მოიცლისო. ახლაც დროის მოგებას ცდილობენ, რადგან ორი-სამი თვე მაინც არის საჭირო იმისთვის, რომ "მეგობარი აქტის" დოკუმენტმა შესაბამისი პროცედურები გაიაროს და ტრამპის მაგიდაზე აღმოჩნდეს. რა თქმა უნდა, "ოცნებას" ამ დოკუმენტის შინაარსზე საუბარი არ აწყობს. შესაბამისად, იოლი გზა გამონახეს და თქვეს, რა მოხდა მერე, ორპარტიული მხარდაჭერა რომ აქვს, ტრამპი ხელს მაინც არ მოაწერსო.
- თქვენი აზრით, იქნება თუ არა "მეგობარ აქტზე" ტრამპის ხელმოწერა?
- მე ვფიქრობ, იქნება. პროცესი დაძრულია და ამას "ქართული ოცნება" ვეღარ შეაჩერებს, რაც არ უნდა დრო გაწელოს სხვადასხვა მიზეზით. სხვათა შორის, ოპოზიციური პარტიების არაკონსტიტუციურად ცნობის საკითხიც დროში გაწელილი პროცესია. ჯერ კანონი უნდა მიიღონ, მერე საკონსტიტუციო სასამართლოში საჩივარი წავიდეს და ა.შ. ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, იმ ოთხ პარტიას (ოთხივე ბარიერგადალახულია) მმართველი გუნდისვე აღიარებული შედეგებით მილიონობით მოქალაქის მხარდაჭერა აქვს. რა გამოდის, ოპოზიციის ლიდერების მოღალატეებად გამოცხადების და მათი პარტიების გაუქმების შემდეგ ამ მილიონამდე ადამიანსაც მოღალატედ გამოაცხადებენ? სრული აბსურდია საუბარი იმის შესახებ, რომ ოპოზიციურად განწყობილ ადამიანებს არ ერჩიან, ამაზე ბორდის სხდომაც მეტყველებს. გამოდის, ხელისუფლებამ უნდა გადაწყვიტოს, ვინ იქნება წესიერი ოპოზიცია!
"ქართული ოცნების" ლოგიკას თუ გავყვებით, ერთადერთი წესიერი ოპოზიცია "ხალხის ძალაა", დანარჩენები სულ მტრული ძალები ყოფილან. ყველაფერი ისე მეორდება, როგორც გასულ საუკუნეში - საქმე ტროცკისტების და სხვა პოლიტიკურ ჯგუფების პროპაგანდისტული განადგურებით დაიწყეს, რასაც შემდეგ რეპრესიები მოაყოლეს.
ზუსტად ამის მინი-სცენარი განმეორდა ბორდის სხდომაზე - ჯერ გააკრიტიკეს განსხვავებული პოზიციის მქონე ჟურნალისტები და ბოლოს თქვეს, პროკურატურამ უნდა გამოიძიოს, თუ ვის სასარგებლოდ მუშაობენო. ახლახან ზუსტად ასეთივე სცენარი განმეორდა პოლიტიკურ ველზე, მდინარაძემაც გააკრიტიკა ოპონენტები და შემდეგ მათი აკრძალვა დააანონსა. არ ვიცი, რამდენად შორს წავლენ, ვნახოთ...
- როგორ წარმოგიდგენიათ, საპარლამენტო კომისიის მუშაობის ფორმა და მეთოდები რა გავლენას იქონიებს საზოგადოებრივ განწყობებზე? ამას იმიტომ გეკითხებით, რომ წულუკიანის კომისია ახლა ქართველი ხალხისთვის ერთობ სენსიტიურ თემას, კერძოდ, აგვისტოს ომის საკითხს განიხილავს, რაც მთელ რიგ კითხვებს აჩენს.
- საზოგადოების კი არა, ჩემს განწყობაზე იქონია ძალიან მძიმე გავლენა წულუკიანის დამოკიდებულებამ გენერალ ყურაშვილის მიმართ - ასეთი ტონითა და ჟესტებით საბავშვო ბაღის აღსაზრდელებსაც კი აღარ მიმართავენ! წულუკიანი არ სვამდა კითხვებს, ის ტუქსავდა ამხელა კაცს, აღარაფერს ვამბობ მის სტატუსზე. საბოლოოდ წულუკიანის კომისიის მუშაობას რამდენიმე მიზანი აქვს: პირველი - ყურადღების გადატანა "მეგობარი აქტიდან" და მეორე - რუსეთისთვის კოჭის გაგორება. არ გაგიკვირდეთ, მალე აღმოჩნდეს, რომ ტრამპმა არა, მაგრამ "დიფ სთეითმა" კი ნამდვილად აიძულა სააკაშვილი 2008 წლის აგვისტოში ომი გაეჩაღებინა საკუთარ ტერიტორიაზე.
საკანონმდებლო ორგანო რომ საკუთარ ტერიტორიაზე ომის გაჩაღებაში საკუთარ ხელისუფლებას ადანაშაულებს, თუნდაც ყოფილს, ეს ქვეყნის კიდევ ერთი დიდი უბედურებაა.
როგორც ჩანს, წულუკიანს კიდევ ერთი განზრახვა აქვს - სააკაშვილთან ერთად პოლიტიკაში გუშინ და გუშინწინ შემოსული ძალებიც მოხარშოს. აკი თქვა კიდეც მდინარაძემ, რომ თურმე 2003 წელს დაწყებული მოღალატეობრივი პოლიტიკა დღემდე გრძელდება.
ე.ი. "ქართული ოცნება" აცნობიერებს, რომ შეიძლება მალე ვადამდელი არჩევნების ჩატარება დასჭირდეს და ამ დროისთვის ოპოზიციური ველი მოსუფთავებული თუ არ ექნება, ოპოზიციის პოლიტიკოსები მაინც ეყოლება დისკრედიტირებული.
- რა შემთხვევაში შეიძლება ჩაატაროს "ქართულმა ოცნებამ" ვადამდელი არჩევნები?
- იმ შემთხვევაში, თუ ამერიკასა და რუსეთს შორის მიმდინარე მოლაპარაკებები რუსეთის სასარგებლოდ არ დასრულდება, "ოცნება" იძულებული გახდება ჩაატაროს რიგგარეშე არჩევნები. თუ ყველაფერი რუსეთის სასარგებლოდ გადაწყდება, მაშინ რეპრესიებიც იქნება და ოპოზიციის გაუქმებაც.
"ქართულ ოცნებას" სტრატეგიული ამოცანა არა აქვს, ძირითადად, ტაქტიკური ამოცანების შესრულებით არის დაკავებული. მათთვის ახლა ძალაუფლების შენარჩუნება ყველაზე მნიშვნელოვანია და ამისთვის ყველაფერს გააკეთებენ.
- როგორ გგონიათ, რეპრესიებისა და დიქტატურის საფრთხე მაინც ხომ არ გამოაფხიზლებს ოპოზიციას და ქმედითი ნაბიჯების გადადგმას აიძულებს?
- დღეს საზოგადოება არ არის მზად ზედმეტად რადიკალური მოქმედებისთვის. როდესაც პოლიტიკურს ეკონომიკური კრიზისი წამოეწევა, სწორედ მაშინ იქნება რადიკალური ნაბიჯების დრო და საშუალება. ამ ეტაპზე დასავლელი პარტნიორების მოქმედებებს უნდა დაველოდოთ და ქვეყანაში საპროტესტო მუხტი შევინარჩუნოთ. ძალიან მნიშვნელოვანი თარიღი მოდის - 9 აპრილი. 31 მარტის შემდეგ სწორედ ამ თარიღზე უნდა გაკეთდეს აქცენტი, იმიტომ, რომ რუსთაველზე ყოველდღიურად 20 000 ან 30 000 კაცი ვერ შეიკრიბება. მე არ მესმის "ნაციონალების" პრეტენზიები სალომე ზურაბიშვილის მიმართ, თუ რამის თავი აქვთ, გააკეთონ, ვინ უშლის?
ვინც ყოველდღე ქუჩაში დგას, ისინი ყველაფრისთვის მზად არიან, მაგრამ საჭიროა ამ ნეიტრალური ნაწილის აყოლიება. არადა, სწორედაც საზოგადოების ნეიტრალური ნაწილია გარიყული ოპოზიციისგან, მათი პროპაგანდა ამ ელექტორატზე არ არის გათვლილი. აი, ამის გამოსწორებაა ძალიან მნიშვნელოვანი.
- როგორ წარმოგიდგენიათ, რა გავლენას იქონიებს ოპოზიციონერი ლიდერების ბრძოლისუნარიანობაზე მათ წინააღმდეგ დაანონსებული სამართლებრივი დევნა?
- ამ შემთხვევაში საქმე ეხება ნერვების ომს. მე როგორც ვაკვირდები მამუკა ხაზარაძეს, ბადრი ჯაფარიძესა და არც სხვებს სულ არ ეშინიათ დაჭერის. შესაბამისად, არც ის მგონია, რომ "ქართული ოცნების" ამ სტრატეგიამ გაამართლოს. ხომ ხედავთ, ბოლო დროს სტრატეგია შეცვალეს, აქციის დარბევებიდან და აქტივისტების დაჭერებიდან ლიდერების სამართლებრივი დევნის მუქარაზე გადავიდნენ და თან რეაქციებს აკვირდებიან. მმართველმა გუნდმა ჯერ ვერ გამონახა საშუალება, რომლითაც ამ განგრძობით აქციებს დაასრულებს. 50 ახალგაზრდა ჰყავთ ციხეში, მაგრამ ხომ ხედავთ, რა მაგრად დგანან!
ამ ეტაპზე პოლიტიკური ლიდერების დაჭერას არ ველოდები, მგონი, ეს თემა დასატრიალებლად და დროის გასაყვანად უფრო სჭირდებათ. თუმცა არ გამოვრიცხავ, რომ პროცესის ასეთ რეჟიმში გაგრძელების შემთხვევაში ლიდერების დაპატიმრებებიც დაიწყოს.
ამისთვის მზად უნდა იყვნენ ოპოზიციონერი ლიდერები. მე შინაგან განწყობას ვგულისხმობ, თორემ ციხეში ყოფნა ახლა არც ისე რთულია, როგორც ჩემი ახალგაზრდობის დროს იყო. წიგნი, ტელევიზორი, ინტერნეტი, საკუთარ თავთან მარტო დარჩენა და ფიქრი არც ისე რთული არ უნდა იყოს.
ხათუნა ბახტურიძე