მასშტაბური "სეილები" თუ სატყუარა მომხმარებლისთვის - კვირის პალიტრა

მასშტაბური "სეილები" თუ სატყუარა მომხმარებლისთვის

მათთვის, ვინც მუშაობს, უქმეები საუკეთესო დროა შოპინგისთვის. მით უფრო ახლა, როცა ზაფხულის სეზონი იწურება და მაღაზიების დიდი ნაწილი საზაფხულო ფასდაკლებებს გვთავაზობს. სხვადასხვა ხელსაყრელი აქციები, მასშტაბური ფასდაკლებები, რომელიც 20%-დან იწყება და 70%-მდე აღწევს - ამის შესახებ მაღაზიებზე გამოკრული აბრები იუწყება და ბუნებრივია, უმალ იტაცებს მომხმარებლის თვალს და ინტერესსაც უღვიძებს. ბიზნესში გარკვეულმა ადამიანმა კარგად იცის, რომ ფასდაკლება მომხმარებელზე ზემოქმედების შესანიშნავი ბერკეტია. ცნობილია, რომ ბრენდული, ძვირად ღირებული საქონლით მოვაჭრე მაღაზიები უცხოეთში ხშირად აცხადებენ მნიშვნელოვან ფასდაკლებას საქონელზე და ეს მომხმარებელს აძლევს რეალურ შანსს, ძვირად ღირებული პროდუქცია ხელსაყრელ დროს ხელსაყრელ ფასად შეიძინოს.

რა ხდება ჩვენთან ამ თვალსაზრისით? რამდენად რეალურია გამოცხადებული ფასდაკლებები, ან იქნებ ეს მხოლოდ სატყუარაა მომხმარებლისთვის, რის შემდეგაც ის სავაჭრო ობიექტიდან იმედგაცრუებული ან სულაც გამოვა... მე პირადად სწორედ ასეთი შთაბეჭდილება დამრჩა, როცა პეკინის ქუჩაზე თითქმის ყველა სავაჭრო ობიექტი მოვიარე და სახეირო ვერაფერი ვნახე. მაღალი ხარისხის პროდუქცია ისევ ძალიან ძვირი ღირს, მიუხედავად იმისა, რომ საქონლის ეტიკეტზე მითითებულია როგორც ძველი, ასევე ფასდაკლების შემდეგ კორექტირებული ფასი. იაფი კი ისევ ის დაბალი ხარისხის პროდუქციაა, რომელიც მანამდეც დაბალ ფასში იყიდებოდა. იაფად მომხმარებელს, აგრეთვე, წუნდებულ პროდუქციას სთავაზობენ, მაგრამ ცალკე სექციაში კი არ არის განთავსებული, არამედ ძირითად საქონელთან არის შერეული და თუ მომხმარებელს მახვილი თვალი აღმოაჩნდა და წუნი შენიშნა, კონსულტანტი აუცილებლად შესთავაზებს წუნდებულის შეძენის შემთხვევაში განსხვავებულ, უფრო დაბალ ფასს. ცნობისთვის, განვითარებულ ქვეყნებში ასეთი საქონლის უტილიზაცია ხდება და მიიჩნევა, რომ ეს ბიზნესმა ხარჯში უნდა ჩაითვალოს. ჩვენთან კი ამით შემოსავლის მიღებას ცდილობენ.

ნოდარ ჭიჭინაძე, ახალგაზრდა ბიზნესმენთა და ფინანსისტთა ასოციაციის თავმჯდომარე: "ფასდაკლებები, "სეილები" ერთგვარი მარკეტინგული ხერხია მომხმარებლის მოსაზიდად. სხვადასხვა პროდუქციაზე სხვადასხვა მოცულობის ფასდაკლება მომხმარებელს სტიმულს აძლევს, კონკრეტულ მაღაზიას მიაშუროს და საქონელი შეიძინოს. თუმცა გასათვალისწინებელია სხვა მხარეც. ერთია, რას ხედავს და აღიქვამს თვალი სავაჭრო ობიექტის აბრაზე და მეორეა, რეალურად რა ვითარება გხვდება სავაჭრო ობიექტში და ემთხვევა თუ არა რეალობა შენს მოლოდინს.

მაგალითად, ევროპის ქვეყნებში მართლაც ასეა და ადამიანებს ფასდაკლებებისას შესაძლებლობა აქვთ, საკმაოდ ძვირად ღირებული ნივთი ძალიან იაფად შეიძინონ. მათ შორის ბრენდული სამოსი, ფეხსაცმელი და აქსესუარები. ამით ფასდაკლების არსი მართლდება. ჩვენთან კი ხშირად ასე არ ხდება და ვითომ ფასდაკლების რამდენიმე სქემა მუშაობს. ძირითადად, ჩვენთან ფასდაკლება ცხადდება საქონელზე, რომელიც კონკრეტული პარტიიდან შემორჩებათ ხოლმე, აღარ არის მიმზიდველი მომხმარებლისთვის და სურთ, თავიდან მოიცილონ. არის შემთხვევები, როცა ფასდაკლებას ანგარიშობენ გაზრდილი ფასიდან. მაგალითად, საქონელზე ხდება ახალი ეტიკეტის დაკვრა, სადაც უფრო მაღალი ფასია მითითებული, როგორც საწყისი ფასი და პროცენტს იმ ფასს აკლებენ. საბოლოო ჯამში კი რეალური ფასდაკლება უფრო ნაკლებია, ვიდრე უნდა ყოფილიყო. ფაქტობრივად, ფასდაკლების ილუზიას ქმნიან, მყიდველის მოლოდინი არ მართლდება და ის უკმაყოფილო რჩება.

რა თქმა უნდა, ფასდაკლების მიზანი მყიდველის მოზიდვაა, თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ ის უნდა მოვატყუოთ.

- მომხმარებელში ეჭვს ბადებს ასევე გრანდიოზული ფასდაკლებები, მაგალითად, 70%-იანი. მით უფრო იმ პირობებში, როცა ეს პროდუქცია იმპორტირებულია და მის შესყიდვასა თუ შემოტანაზე რიტეილერს განსაზღვრული ხარჯი გაწეული აქვს. გამოდის, პროდუქციას თვითღირებულებაზე დაბალ ფასად ყიდის?

- ფასდაკლება, ისევე როგორც ნებისმიერი სხვა მარკეტინგული ინსტრუმენტი, რეკლამა იქნება ეს თუ სხვაგვარი სტიმულირება (ერთის ფასად ორი პროდუქტის შეთავაზება და ა.შ.), ბაზარზე ფართოდ გამოიყენება. არის შემთხვევები, როცა კომპანიას ურჩევნია საქონელი გაყიდოს იაფად, ვიდრე სულ ვერ გაყიდოს და სწორედ ფასდაკლებაა ის მექანიზმი, რომელიც ასეთ დროს გამოიყენება. თუ კომპანია იძულებულია, შესაძლოა საქონელი თვითღირებულებაზე იაფადაც გაყიდოს და ამით გარკვეულწილად ზარალი შეამციროს.

ბიზნესი არ არის შეზღუდული ფასის დაწესებისას. თუმცა მომხმარებელზე ბევრი რამ არის დამოკიდებული. ბოლო დროს საქართველოში შეინიშნება ასეთი ტენდენცია, რომ მომხმარებელი სულ უფრო აქტიურად ერთვება ონლაინვაჭრობაში, რაც მე პირადად ძალიან მომწონს. ამის ერთ-ერთი მიზეზი ის გახლავთ, რომ მომხმარებელი კარგად ხედავს ფასთა სხვაობას, რომელიც დღეს არსებობს ერთსა და იმავე საქონელზე უცხოეთსა და საქართველოში. განსხვავება ძალიან თვალსაჩინოა, ამიტომ მომხმარებელს ურჩევნია, საქონელი ინტერნეტით გამოიწეროს უცხოეთიდან და მისი ტრანსპორტირების საფასური გადაიხადოს, ვიდრე შეიძინოს ადგილობრივად ბრენდ მაღაზიებში და ორჯერ, სამჯერ ძვირი გადაიხადოს. სხვათა შორის, ფასდაკლების შემთხვევაშიც კი, ადგილობრივ ბაზარზე არსებული ფასი ბევრად აჭარბებს იმას, რა ფასიც უცხოეთში იმავე პროდუქციას არა ფასდაკლების პერიოდში ადევს. საქმე ის არის, რომ ფასნამატი ჩვენთან საკმაოდ მაღალია და არ მიწყინოთ, მაგრამ მე ამაში თავად მომხმარებლის ბრალეულობას ვხედავ. იმის გამო, რომ ესა თუ ის პროდუქცია ცნობილი ბრენდია, მომხმარებელი მზად არის, მასში საკმაოდ მაღალი თანხა გადაიხადოს, იმაზე ბევრად მეტი, ვიდრე ის რეალურად ღირს. გამომდინარე აქედან, არსებობს კიდეც ასეთი ტერმინი "მარკეტინგი გოიმებისთვის". შეურაცხყოფას არავის ვაყენებ, მაგრამ როცა ორჯერ და სამჯერ უფრო ძვირად ყიდულობ რამე საქონელს, ამას სხვა არაფერი ჰქვია, თუ არა "დაგოიმება".

მეტსაც გეტყვით, რამდენიმე კონკრეტული მაგალითის მოყვანაც შემიძლია, როცა ადგილობრივ მაღაზიებში საბითუმო ბაზრობებზე ნაყიდი საქონელი იყიდება და მომხმარებელს ამა თუ იმ ბრენდის პროდუქციად ასაღებენ. მომხმარებელიც უშურველად იხდის ათჯერ და ოცჯერ უფრო ძვირს. ასე რომ, ბევრ რამეში თავად მომხმარებელს მართებს წინდახედულება.

(სპეციალურად საიტისთვის)