"ქალი ზის და მეუბნება: ვაიმე, რამხელა ხარ, აბა, რომ თქვი, ვდიეტობო... კი, ლამაზი ხარ, მაგრამ ძალიან დიდი ხარო" - რას ჰყვება ნანუკა გულუა - კვირის პალიტრა

სამი შვი­ლის გა­ჩე­ნის შემ­დეგ ფორ­მა­ში დაბ­რუ­ნე­ბა თა­ვის­თა­ვად რთუ­ლი გა­მოწ­ვე­ვაა, მაგ­რამ რო­დე­საც ცნო­ბი­ლი სახე ხარ, ეს ბრძო­ლა ხში­რად სა­ჯა­რო გან­სჯის ფონ­ზე მიმ­დი­ნა­რე­ობს. მსა­ხი­ო­ბი ნა­ნუ­კა გუ­ლუა ღიად და ემო­ცი­უ­რად სა­უბ­რობს იმ მკაცრ რე­ა­ლო­ბა­ზე, რო­მელ­საც ქა­ლე­ბი აწყდე­ბი­ან მშო­ბი­ა­რო­ბის შემ­დგომ პე­რი­ოდ­ში, გან­სა­კუთ­რე­ბით კი მათ, ვი­საც გა­მუდ­მე­ბით აკ­რი­ტი­კე­ბენ წო­ნის გამო.

გუ­ლახ­დილ მო­ნო­ლოგ­ში, ნა­ნუ­კა ჰყვე­ბა ამ­ბავს, რო­დე­საც სრუ­ლი­ად უცხო ადა­მი­ან­მა ჭარბ წო­ნა­ზე მი­ა­ნიშ­ნა და არც ისე კო­რექ­ტუ­ლად:

- ერთი, დრო­ზე და­ვი­წყოთ ეს გახ­დო­მა, გო­გო­ნე­ბო, რა! კი­დევ კარ­გი, რომ მენ­ტა­ლუ­რად ასე­თი მყა­რი ვარ და მარ­თლა ამ­ხე­ლა მი­ზე­ზი მაქვს წო­ნა­ში მა­ტე­ბის (თო­რემ ალ­ბათ ვერ გა­და­ვი­ტან­დი).

ქალი ზის და მე­უბ­ნე­ბა: "ვა­ი­მე, რამ­ხე­ლა ხარ, გე­ნაც­ვა­ლე! ისა... აბა, რომ თქვი, ვდი­ე­ტო­ბო", პირ­ზე და­მად­გა! მე ვუ­თხა­რი, "ხომ, ვდი­ე­ტობ". მეც მო­მე­რი­და. "ვარ­ჯი­შო­ბო რომ თქვი?!" სად ვთქვი ხალხნო, ვვარ­ჯი­შობ-თქო?! მეთ­ქი, ჯერ მა­ინც ძა­ლი­ან ცოტა დრო გა­ვი­და-თქო. ხუთი თვის არის-მეთ­ქი კირა-თქო და ასე უცებ ვერ გავ­ხდე­ბო­დი. ვი­მარ­თლებ თავს.

წაიკითხეთ სრულად