"99,9% დარწმუნებული ვარ, რომ ის ავარია მოწყობილი იყო" - რას ამბობს მამაზე, როგორ გაიცნო ზვიად გამსახურდია და წლების მერე რას ფიქრობს ბორითთან მომხდარ ტრაგედიაზე თამარ ჩხეიძე?
Ambebi.ge-სა და "პალიტრანიუსის“ ერთობლივი პროექტის "სახალხო ინტერვიუს“ მორიგი სტუმარია ილია ჭავჭავაძის საზოგადოების გამგეობის წევრი, ისტორიკოსი თამარ ჩხეიძე. მან მისთვის გამოგზავნილ შეკითხვებს უპასუხა. გთავაზობთ ინტერვიუდან საინტერესო ეპიზოდებს, ხოლო "სახალხო ინტერვიუს“ სრულ ვერსიას სტატიის ბოლოსი ნახავთ.
რუსო:
- როგორ ხართ? რას საქმიანობთ და სოფლად საცხოვრებლად რატომ გადახვედით?
- სოფლად გადასვლა გარკვეული გარემოებებიდან გამომდინარე, იძულებითი ნაბიჯი იყო, თუმცა ზოგადად ყოველთვის მივისწრაფოდი, რომ ბუნებასთან შეხება მქონოდა და ასევე იქვე საცხოვრებელი მქონოდა. ეს ორი გარემოება ერთმანეთს დაემთხვა და სოფელში აღმოვჩნდით... ნაწილობრივ მომწონს, რადგან ბუნებასთან მართლაც მეტი შეხებაა, მაგრამ ამან მთელი რიგი გარემოებები გამოიწვია, რომელიც ჩემი საქმიანობისთვის მოსახერხებელი არ არის. ამასთანავე, მძაფრი პოლიტიკური მოვლენების პერიოდშიც ცოტა ძნელია, ქალაქთან დაცილების გამო ყოველთვის ვერ ახერხებ ამ მოვლენებთან მჭიდრო კავშირი გქონდეს.
გარდა ამისა, იქ ყოფნამ გამოიწვია ის, რომ შინაურ ცხოველებთან მაქვს აქტიური ურთიერთობა, თუმცა ყოველთვის მიყვარდა - კატები და ძაღლები. მაგრამ თუ თბილისში ერთი ძაღლი და 2 კატა იყო, აქ ისე ხდება, რომ ჩემთან, ეზოში უცნობები უსუსურ ლეკვებს ტოვებენ, ან ზოგჯერ კატებსაც შემომიგდებენ ხოლმე. ცხოველები ძალიან კი მიყვარს, მაგრამ როდესაც რაოდენობა შთამბეჭდავი ხდება, უკვე რთულია. დრო აღარ მრჩება კითხვისთვის და მთელი რიგი საკითხებისთვის, რომ მივხედო.
ნინო:
- ქალბატონო თამარ, მამათქვენს, ცნობილ რეჟისორს, რეზო ჩხეიძეს საზოგადოება კარგად იცნობდა. დედაზე რას გვეტყვით?
- დედაჩემი იყო თინა ღამბაშიძე. ერთ-ერთ სასწავლებელში მხატვრულ მეტყველებას ასწავლიდა. ძალიან კეთილი და კარგი ადამიანი იყო. შვილისთვის ყოველთვის ადრეა დედის გარდაცვალება და დიდი ტკივილია. 44 წლის ვიყავი, დედაჩემი რომ გარდაიცვალა. თვითონ 80 წლის ჯერ არ იყო.
დიმიტრი:
- რა ასაკში გააცნობიერეთ, რომ ცხოვრობდით დიდ საბჭოთა კავშირში?
- ძალიან ადრე მოხდა ამის გაცნობიერება. პირველი, რაც მთავარ საკითხად აღვიქვი, ის აღმოჩნდა, რომ საქართველო დამოუკიდებელი ქვეყანა კი არა, რუსეთის მიერ იყო დაპყრობილი. ამის გაცნობიერებაში დიდი როლი ბებიაჩემმა ითამაშა, პირველად მისგან ძალიან უარყოფით კონტექსტში გავიგე, როცა კომუნისტური სისტემა და საბჭოთა კავშირი ახსენა. თანდათან საქართველოს დაპყრობის მომენტი ჩემთვის მთავარ საკითხად იქცა - ვიცოდი, რომ საქართველო საბჭოთა კავშირში თავისი ნებით კი არ იყო შესული, არამედ რუსეთმა დაიპყრო. ამის აღქმის შემდეგ მიზნად დავისახე, რომ საქართველოს დამოუკიდებლობისთვის უნდა მებრძოლა. გააგრძელეთ კითხვა