"ბევრს უთქვამს, "ოცნების" მომხრე ვარ, მაგრამ იმდენად კარგად მოგაქვს შენი როლი, ტექსტს არც ვუსმენ, ისე გიყურებო" - კვირის პალიტრა

მისი პერ­სო­ნა­ჟე­ბი უკვე კარ­გა ხა­ნია მა­ყუ­რებ­ლის ყუ­რა­დღე­ბას იქ­ცევს. ინ­ტერ­ნეტ­ში მი­ლი­ო­ნო­ბით ნახ­ვა აქვს მის ვი­დე­ო­ებს... სა­ოც­რად ემ­სგავ­სე­ბა იმ ადა­მი­ა­ნებს, ვის პა­რო­დი­ა­საც აკე­თებს... იუ­მო­რის­ტი, პა­რო­დის­ტი, მომ­ღე­რა­ლი ლადო კუ­ჭუ­ხი­ძე AMBEBI.GE-ს უყ­ვე­ბა რო­გორ ქმნის ცნო­ბი­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბის პერ­სო­ნა­ჟებს, პა­რო­დი­ებს, რო­გორ და­კარ­გა მისი სა­ხით მსუ­ბუქ­მა მრეწ­ვე­ლო­ბამ ინ­ჟი­ნე­რი და რო­გორ იპო­ვა თავი თვი­თონ ამ ახალ ამ­პლუ­ა­ში.

- წყალ­ტუ­ბოს რა­ი­ო­ნის ფარ­ცხა­ნა­ყა­ნევ­ში სკო­ლა­ში 2 წე­ლი­წა­დი ვის­წავ­ლე, შემ­დეგ წყალ­ტუ­ბოს მე-2 სა­შუ­ა­ლო სკო­ლა­ში შე­ვე­დი და სკო­ლა იქ და­ვამ­თავ­რე. მე­სა­მე კლას­ში ვი­ყა­ვი, როცა ჩვენ­თან ლოტ­ბა­რი მო­ვი­და, სხვა ბავ­შვებ­თან ერ­თად, მეც ამირ­ჩია და სა­დღაც 5 წე­ლი­წა­დი ხალ­ხურ სიმ­ღე­რებს ვმღე­რო­დი. მერე ის ლოტ­ბა­რი სა­მუ­შა­ოდ სხვა სკო­ლა­ში გა­და­ვი­და, სა­დაც მეც გა­დავ­ყე­ვი. თავს კი არ ვი­ქებ, მაგ­რამ სო­ლის­ტი გახ­ლდით და ეს საქ­მე ური­გოდ არ გა­მომ­დი­ო­და. მი­ხა­რო­და რე­პე­ტი­ცი­ე­ბი და იქ სი­ა­რუ­ლი. მერე ჩემი სკო­ლის დი­რექ­ტორ­მა რომ გა­ი­გო, სხვა სკო­ლის სა­ხე­ლით გა­მოვ­დი­ო­დი, ეს ამიკ­რძა­ლა. გული დამ­წყდა, რომ სიმ­ღე­რას ჩა­მო­მა­შო­რეს, თან ბავ­შვებ­საც შეჩ­ვე­უ­ლი და 4-5 სიმ­ღე­რის სო­ლის­ტი ვი­ყა­ვი... წყალ­ტუ­ბო­ში მა­შინ სა­ნა­ტო­რი­უ­მე­ბი აქ­ტი­უ­რად მუ­შა­ობ­და და ჩვე­ნი ლოტ­ბა­რი დამ­სვე­ნებ­ლე­ბის­თვის კონ­ცერ­ტებს ატა­რებ­და, სა­დაც გუნ­დე­ბი მიჰ­ყავ­და. მა­მი­დას­თან ვცხოვ­რობ­დი, ლოტ­ბა­რი მო­მა­კი­თხავ­და, კონ­ცერ­ტებ­ზე მივ­ყავ­დი და უკან მაბ­რუ­ნებ­და. ამას ისე აკე­თებ­და, რომ ჩემი სკო­ლის დი­რექ­ტორს არ გა­ე­გო. ეს იქამ­დე გრძელ­დე­ბო­და, სა­ნამ სხვა არ გა­მოჩ­ნდა და ის სო­ლო­ე­ბი არ ის­წავ­ლა. მერე ნელ-ნელა მოვ­წყდი იმ საქ­მეს, რაც მიყ­ვარ­და.

- მერე სწავ­ლა ქუ­თა­ის­ში გა­აგ­რძე­ლეთ?

- კი, ქუ­თა­ი­სის ტექ­ნი­კურ უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში ჩა­ვა­ბა­რე და იქ ისევ გა­ცო­ცხლდა ჩემი მუ­სი­კა­ლუ­რი მი­მარ­თუ­ლე­ბა. მხი­ა­რულ­თა და საზ­რი­ან­თა კლუ­ბის წევ­რი გავ­ხდი. ვი­ყა­ვი იქ, სა­დაც მსა­ხი­ო­ბო­ბაც მჭირ­დე­ბო­და, სიმ­ღე­რაც, სცე­ნა­რის­ტო­ბაც და ბევ­რი რამ. ის ყვე­ლა­ფე­რი მო­მე­წო­ნა და იმ კლუ­ბის აქ­ტი­უ­რი წევ­რი აღ­მოვ­ჩნდი. გუნდს „შა­რახვე­ტი­ე­ბი“ ერ­ქვა. მე და ნიკა არა­ბი­ძე სა­ქარ­თვე­ლოს ნაკ­რებ­შიც ვთა­მა­შობ­დით და თბი­ლის­ში ჩა­მოვ­დი­ო­დით, სა­დაც სა­ქარ­თვე­ლოს ჩემ­პი­ო­ნატ­ში ვერ­თვე­ბო­დით. ყვე­ლა უმაღ­ლეს სას­წავ­ლე­ბე­ლი მო­ნა­წი­ლე­ობ­და. ეს იყო 1995-1996 წლე­ბი. კონ­ცერ­ტე­ბი ანშლა­გე­ბით მი­დი­ო­და, ფი­ლარ­მო­ნია გულ­შე­მატ­კივ­რე­ბით ივ­სე­ბო­და. „შა­რახვე­ტი­ებს“ ყვი­თე­ლი ჟი­ლე­ტე­ბი გვეც­ვა და ისე­თი­ვე ყვი­თე­ლი ჟი­ლე­ტი ჩვენს 200 გულ­შე­მატ­კი­ვარ­საც ეცვა ხოლ­მე, რომ­ლე­ბიც ქუ­თა­ი­სი­დან მოგ­ვყვე­ბოდ­ნენ. აზარ­ტუ­ლი და სა­ინ­ტე­რე­სო თა­მა­ში იყო. კარ­გად მახ­სენ­დე­ბა ის პე­რი­ო­დი. შემ­დეგ ბა­თუმ­შიც გა­კეთ­და ნაკ­რე­ბი და იქაც ჩავ­დი­ო­დით.

- ტექ­ნი­კურ უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში რას ეუფ­ლე­ბო­დით?

- მსუ­ბუქ მრეწ­ვე­ლო­ბის ფა­კულ­ტეტ­ზე ვსწავ­ლობ­დი, - ფა­კულ­ტეტს ასე ერ­ქვა - გა­მომ­ყვა­ნი წარ­მო­ე­ბის ქი­მუ­რი ტექ­ნო­ლო­გია და მო­წყო­ბი­ლო­ბა. ქსო­ვი­ლი უნდა გა­მო­მეყ­ვა­ნა. ქუ­თა­ის­ში აბ­რე­შუმ­კომ­ბი­ნა­ტი იყო, მაგ­რამ უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში რომ ჩა­ვი­რი­ცხე, იმ წელს ის კომ­ბი­ნა­ტი და­იწ­ვა. გა­მო­ვი­და, რომ იმ ფა­კულ­ტეტს ფაქ­ტობ­რი­ვად ტყუ­ი­ლად ვამ­თავ­რებ­დი. ალ­ბათ ამი­ტო­მაც შე­მი­ყო­ლია მხი­ა­რულ­თა და საზ­რი­ან­თა კლუბ­მა.

- რო­გო­რი ბავ­შვი იყა­ვით?

- ბავ­შვო­ბა­ში ცელ­ქი ვი­ყა­ვი, მაგ­რამ ცელ­ქის გა­მო­მე­ტყვე­ლე­ბა არ მქონ­და. სულ ვმოძ­რა­ობ­დი, სულ რა­ღა­ცას ვა­კე­თებ­დი, ვჩხირ­კე­დე­ლა­ობ­დი და ხელ­მარ­ჯვე ოს­ტა­ტი გახ­ლდით. ხის ინ­სტრუ­მენ­ტებს ვქმნი­დი, - გი­ტა­რას, კლა­ვი­შებს, ეს უნა­რი დღე­საც გა­მომ­ყვა. ჩემი ხე­ლით უამ­რა­ვი რა­ღაც მაქვს გა­კე­თე­ბუ­ლი და შექ­მნი­ლი. მაგ­რამ იმის სურ­ვი­ლი, რა­საც დღეს ვა­კე­თებ, ეს ჩემ­ში ალ­ბათ იყო - მომ­ღერ­ლო­ბაც მინ­დო­და და მსა­ხი­ო­ბო­ბა. გად­მო­ვი­და, რომ იმ სურ­ვილს ახლა ვიკ­ლავ.

განაგრძეთ კითხვა