როცა ლეიკემია დაუდგინეს, მისთვის ორი პატრიარქი ლოცულობდა, ილია II და მსოფლიო პატრიარქი ბართლომეოსი - რას ჰყვება გიორგი ფარეშიშვილი მათთან ურთიერთობასა და დამარცხებულ დაავადებაზე - კვირის პალიტრა

სა­ქარ­თვე­ლოს კა­თო­ლი­კოს-პატ­რი­არ­ქს, ილია II-ეს ათა­სო­ბით ადა­მი­ა­ნი ემ­შვი­დო­ბე­ბა. ყვე­ლას თა­ვი­სი პატ­რი­არ­ქი ჰყავს და მათი მო­გო­ნე­ბე­ბიც მრა­ვალ­ფე­რო­ვა­ნია... ადა­მი­ა­ნე­ბი მისი ღვაწ­ლის შე­სა­ხებ გა­უ­ჩე­რებ­ლად ჰყვე­ბი­ან... პო­ლი­ტი­კის მეც­ნი­ე­რე­ბის დოქ­ტო­რი, პრო­ფე­სო­რი გი­ორ­გი ფა­რე­შიშ­ვი­ლი კი ალ­ბათ ის ადა­მი­ა­ნია, რომ­ლის ჯან­მრთე­ლო­ბის­თვის, რამ­დე­ნი­მე წლის წინ ორი პატ­რი­არ­ქი ლო­ცუ­ლობ­და - ილია II და მსოფ­ლიო პატ­რი­არ­ქი ბარ­თლო­მე­ო­სი.

ის ბარ­თლო­მე­ო­სი, რო­მე­ლიც 22 მარტს სა­ქარ­თვე­ლოს კა­თო­ლი­კოს-პატ­რი­არ­ქს წესს აუ­გებს, რის­თვი­საც ის დე­ლე­გა­ცი­ას­თან ერ­თად თბი­ლის­ში ჩა­მობ­რძან­დე­ბა. ჩვე­ნი რეს­პონ­დენ­ტი ახლა თა­ვი­სი მო­გო­ნე­ბე­ბით სწო­რედ გი­ორ­გი ფა­რე­შიშ­ვი­ლია.

- რო­გორ დარ­ჩე­ბა ჩვე­ნი პატ­რი­არ­ქი - ილია II თქვენს მეხ­სი­ე­რე­ბა­ში...

- ჩემს თვალ­სა­წი­ერ­ში კა­თო­ლი­კოს-პატ­რი­არ­ქი ილია II 90-იანი წლე­ბის ბო­ლოს გა­მოჩ­ნდა, რო­დე­საც კი­თხვებს ვსვამ­დი ღმერ­თის, რე­ლი­გი­ის შე­სა­ხებ და რო­დე­საც 6 წლის ასაკ­ში ტა­ძარ­ში სი­ა­რულს ვი­წყებ­დი. ძა­ლი­ან ვინ­ტე­რეს­დე­ბო­დი ამ სა­კი­თხე­ბით ალ­ბათ ისე, რო­გორც ყვე­ლა ადა­მი­ა­ნი. პატ­რი­არ­ქს თა­ვი­სი ღი­მი­ლით, სი­კე­თით პე­რი­ო­დუ­ლად ტე­ლე­ვი­ზი­ით მოვკრავ­დი ხოლ­მე თვალს და სა­ო­ცა­რი მი­ზი­დუ­ლო­ბის ძალა ჰქონ­და.7-8 წლის ვი­ყა­ვი, რო­დე­საც კა­თო­ლი­კო­სი თე­ლავ­ში ღვთა­ე­ბის ტა­ძარ­ში სამ­ღვდე­ლო­ე­ბის კრე­ბა­ზე ჯერ კი­დევ შავი ვოლ­გით ჩა­მობ­რძან­და... მი­ვე­დი ტაძ­რის შე­სას­ვლელ­თან, კა­რიბ­ჭეს­თან ვე­ლო­დე­ბო­დი, სამ­ღვდე­ლო­ე­ბის კრე­ბა რო­დის დამ­თავ­რდე­ბო­და, რომ და­მე­ნა­ხა... აი, იქი­დან და­ი­წყო შემ­დგომ მცხე­თა­ში მა­სობ­რი­ვი ნათ­ლო­ბა, სი­ონ­ში დღე­სას­წა­უ­ლე­ბი... ყო­ველ­თვის მინ­დო­და, რომ პატ­რი­არ­ქი და­მე­ნა­ხა, მისი ხმა და ქა­და­გე­ბა მო­მეს­მი­ნა. რა თქმა უნდა, ეს იყო ბავ­შვუ­რი, გულ­წრფე­ლი სურ­ვი­ლი...

შემ­დგომ რო­დე­საც ხიბ­ლის მო­მენ­ტი გა­ვი­და და კრი­ტი­კუ­ლი აზ­როვ­ნე­ბა და­ვი­წყე, იმ დროს და­ვი­ნა­ხე მისი გა­კე­თე­ბუ­ლი არა­ერ­თი საქ­მე, რო­მე­ლიც, კა­თო­ლი­კოს-პატ­რი­არ­ქი რომ არ ყო­ფი­ლი­ყო, სხვა­ნა­ი­რად შე­იძ­ლე­ბო­და წარ­მარ­თუ­ლი­ყო. ახლა რო­გორც პო­ლი­ტი­კის, მეც­ნი­ე­რე­ბი­სა და რე­ლი­გი­ე­ბის ის­ტო­რი­ის მკვლე­ვარს, მახ­სენ­დე­ბა ავ­ტო­კე­ფა­ლი­ის სა­კი­თხი... არა­კე­თი­ლის­მო­სურ­ნე­ებ­მა რაც არ უნდა აკ­რი­ტი­კონ, ვერ­სად წა­უვ­ლენ კა­თო­ლი­კოს-პატ­რი­არ­ქის უდი­დეს პი­რად ღვაწლს და ასე­ვე მოქ­მე­დი მსოფ­ლიო პატ­რი­არ­ქის ბარ­თლო­მე­ო­სის ღვაწლს (ის 22 მარტს, კვი­რას ჩა­მობ­რძან­დე­ბა და მო­ნა­წი­ლე­ო­ბას მი­ი­ღებს კა­თო­ლი­კოს-პატ­რი­არ­ქის ილია II-ის წე­სის აგე­ბა­ში). მისი დიდი მხარ­და­ჭე­რა ჯერ კი­დევ მიტ­რო­პო­ლი­ტო­ბა­შიც გა­მო­იკ­ვე­თა, მხარს უჭერ­და სა­ქარ­თვე­ლოს და ქარ­თულ ეკ­ლე­სი­ას. გააგრძელეთ კითხვა