"მე და დათოს მოგვბეზრდა ერთმანეთი, გადავიღალე ოჯახური ვალდებულებებით... განქორწინების შემდეგ ბინა მე გადმომიფორმა" - დათო დარჩიას ყოფილი ცოლის გულახდილი ინტერვიუ - კვირის პალიტრა

"მე და დათოს მოგვბეზრდა ერთმანეთი, გადავიღალე ოჯახური ვალდებულებებით... განქორწინების შემდეგ ბინა მე გადმომიფორმა" - დათო დარჩიას ყოფილი ცოლის გულახდილი ინტერვიუ

ცნო­ბი­ლი მსა­ხი­ო­ბის, დათო დარ­ჩი­ას ყო­ფი­ლი მე­უღ­ლე, ვიქ­ტო­რია ბუხ­ნი­კაშ­ვი­ლი გუ­ლახ­დი­ლად სა­უბ­რობს ჟურ­ნალ "სარ­კეს­თან" თა­ვის ცხოვ­რე­ბა­ზე. ოჯა­ხი, ორი შვი­ლი, თით­ქმის 25-წლი­ა­ნი თა­ნა­ცხოვ­რე­ბა და მო­უ­ლოდ­ნე­ლი გან­ქორ­წი­ნე­ბა - ეს მხო­ლოდ ნა­წი­ლია იმ ამ­ბი­სა, რო­მელ­საც ქალ­ბა­ტო­ნი ვიქ­ტო­რია მკი­თხველს უზი­ა­რებს. წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში მისი გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი ტორ­ტე­ბი ამ­შვე­ნებ­და თბი­ლი­სის ელი­ტურ წვე­უ­ლე­ბებს, ახლა კი ცხოვ­რე­ბის ახალ ეტაპ­ზე გა­და­დის და ძმას­თან ერ­თად სა­კუ­თა­რი სა­კონ­დიტ­როს გახ­სნას გეგ­მავს. ინ­ტერ­ვი­უ­ში ვიქ­ტო­რია იხ­სე­ნებს დათო დარ­ჩი­ას­თან გაც­ნო­ბის ის­ტო­რი­ას, სა­უბ­რობს მათ ურ­თი­ერ­თო­ბა­ზე გან­ქორ­წი­ნე­ბის შემ­დეგ და იმ მო­ტი­ვებ­ზე, რა­მაც მი­იყ­ვა­ნა ამ გა­და­წყვე­ტი­ლე­ბამ­დე

- თით­ქმის 25 წელი იყა­ვით ერ­თად, სა­უ­კე­თე­სო წყვი­ლად ით­ვლე­ბო­დით, ამი­ტომ ბევ­რის­თვის მო­უ­ლოდ­ნე­ლი იყო თქვე­ნი გან­ქორ­წი­ნე­ბის ამ­ბა­ვი...

- წლებ­თან ერ­თად რა­ღა­ცე­ბი იწუ­რე­ბა, მაგ­რამ ჩვენ მე­გობ­რე­ბად დავ­რჩით. ძა­ლი­ან კარ­გი ურ­თი­ერ­თო­ბა გვაქვს. ის დე­დას­თან ცხოვ­რობს, მე ცალ­კე ვარ. ეს ბინა და­თომ მე მა­ჩუ­ქა.

- თქვენ თუ შვი­ლებს?

- არა, პი­რა­დად მე მა­ჩუ­ქა. ადგა და ბინა გად­მო­მი­ფორ­მა.

494192171-9971313282914242-4333113709197492585-n-47758-1775133215.jpg

- მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ გა­შო­რე­ბუ­ლე­ბი ხართ, მა­ინც გკი­თხავთ, რო­გო­რი იყო თქვე­ნი გაც­ნო­ბის ის­ტო­რია...

- ჩვე­უ­ლებ­რი­ვი, თე­ატ­რა­ლუ­რის ბუ­ფეტ­ში გა­ვი­ცა­ნით ერ­თმა­ნე­თი. თა­ვი­დან­ვე მო­მე­წო­ნა, ჩან­და, რომ ნი­ჭი­ე­რი ბიჭი იყო. მერე მისი სპექ­ტაკ­ლი ვნა­ხე და გა­და­ვი­რიე. ერ­თმა­ნე­თი რომ გა­ვი­ცა­ნით, ისე აე­წყო, სიყ­ვა­რუ­ლიც მო­ვი­და. ბო­ლოს ერთ მშვე­ნი­ერ დღეს დავ­რჩი და­თოს­თან სახ­ლში. მა­შინ 20 წლის გო­გო­ნა ვი­ყა­ვი, დათო 24 წლის იყო. ამ წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში ჩვენ ყო­ველ­თვის კარ­გი ურ­თი­ერ­თო­ბა გვქონ­და. ურ­თი­ერ­თო­ბა­ში პრობ­ლე­მა არ გვქო­ნია. თა­ვი­დან რა­ტომ­ღაც ასე გა­დავ­წყვი­ტე, რომ და­თოს­თვის ხელი შე­მე­წყო.

- მაგ­რამ ამ წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში აკე­თებ­დით იმ საქ­მეს, რო­მე­ლიც გიყ­ვარ­დათ...

- კი ასეა, თა­ვი­დან­ვე ვი­ცო­დი, რომ ჩარ­ჩო­ში მოქ­ცე­უ­ლი ვერ ვი­მუ­შა­ვებ­დი. დი­ლით სამ­სა­ხურ­ში წავ­სუ­ლი­ყა­ვი და სა­ღა­მოს სახ­ლში მოვ­სუ­ლი­ყა­ვი, ეს ჩემი სტი­ლი არ იყო. 7 წელი ვა­ცხობ­დი ტორ­ტებს. ორი დღე ვუნ­დე­ბო­დი. პირ­ველ დღეს ბის­კვი­ტებს ვა­ცხობ­დი, მე­ო­რე დღეს ვა­ფორ­მებ­დი.

განაგრძეთ კითხვა