დღეს "ჭიაკოკონობაა“ - რატომ ანთებენ ცეცხლს დიდ ოთხშაბათს? - კვირის პალიტრა

დღეს სა­ქარ­თვე­ლო­ში ჭი­ა­კო­კო­ნო­ბაა. ტრა­დი­ცია, რო­მელ­მაც სა­უ­კუ­ნე­ებს გა­უძ­ლო, ქრის­ტი­ა­ნუ­ლი და წარ­მარ­თუ­ლი რი­ტუ­ა­ლე­ბის სა­ინ­ტე­რე­სო ნა­ზა­ვია. მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ ეკ­ლე­სია მას მა­ინც წარ­მარ­თულ გად­მო­ნაშ­თად მი­იჩ­ნევს, ხალ­ხში ეს დღე მა­ინც გან­წმენ­დი­სა და ბო­რო­ტი ძა­ლე­ბის­გან გა­თა­ვი­სუფ­ლე­ბის სიმ­ბო­ლოდ რჩე­ბა.

რი­ტუ­ა­ლის ის­ტო­რია და სიმ­ბო­ლი­კაჭი­ა­კო­კო­ნო­ბის ტრა­დი­ცია უძ­ვე­ლე­სი დრო­ი­დან მო­დის და თავ­და­პირ­ვე­ლად მზი­სა და ცე­ცხლის კულტს უკავ­შირ­დე­ბო­და. ხალ­ხუ­რი რწმე­ნით, დიდ ოთხშა­ბათს "ავი სუ­ლე­ბი“ და კუ­დი­ა­ნე­ბი გან­სა­კუთ­რე­ბით აქ­ტი­ურ­დე­ბოდ­ნენ. კო­ცო­ნის დან­თე­ბა კი მათ და­საფრ­თხო­ბად და გა­სა­დევ­ნად იყო სა­ჭი­რო.

კო­ცონ­ზე სამ­ჯერ გა­დახ­ტო­მა რი­ტუ­ა­ლის გა­ნუ­ყო­ფე­ლი ნა­წი­ლია. ით­ვლე­ბა, რომ ცე­ცხლი მზის მი­წი­ე­რი გან­სა­ხი­ე­რე­ბაა, რო­მე­ლიც ადა­მი­ანს სუ­ლი­ე­რად და ფი­ზი­კუ­რად "ასუფ­თა­ვებს“.

რო­გორ აღ­ნიშ­ნავ­დნენ მხა­რე­ე­ბის მი­ხედ­ვით? სა­ქარ­თვე­ლოს სხვა­დას­ხვა კუ­თხე­ში ჭი­ა­კო­კო­ნო­ბას თა­ვი­სი წესი ჰქონ­და:

გუ­რია და სა­მეგ­რე­ლო: აქ რი­ტუ­ა­ლი გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი მას­შტა­ბით გა­მო­ირ­ჩე­ო­და. და­სავ­ლეთ სა­ქარ­თვე­ლო­ში სჯე­რო­დათ, რომ ამ ღა­მეს კუ­დი­ა­ნე­ბი რო­კა­პის მთა­ზე იკ­რი­ბე­ბოდ­ნენ. კო­ცო­ნის გარ­და, მო­სახ­ლე­ო­ბა თო­ფებ­საც ის­რო­და, რათა ხმა­ურს ბო­რო­ტი სუ­ლე­ბი და­ეფრ­თხო.

განაგრძეთ კითხვა