"ვაიმე, ცუდად ვარო - ეს იყო მისი ბოლო სიტყვები…" - 17 წლის ანის ტრაგედია, რომელმაც საქართველო შეძრა - კვირის პალიტრა

"თეთ­რი ფერი, ჩემ­თვის ასო­ცირ­დე­ბა სულ­თან. ეს ფერი, სიწ­მინ­დის გან­ცდას წარ­მო­შობს, უკ­ვდავ სულ­თან, ში­ნა­გან ბუ­ნე­ბას­თან. ნამ­დვი­ლად ღრმა და მშვე­ნი­ერ ასო­ცი­რე­ბას ქმნის. ეს ფერი ჩემი ცხოვ­რე­ბის მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი ნა­წი­ლია“, - ეს სი­ტყვე­ბი ეკუთ­ვნის 17 წლის ანი წი­ქა­რიშ­ვილს, ნორჩ ჩო­ხო­სანს, რო­მე­ლიც მო­უ­ლოდ­ნე­ლად ტრა­გი­კუ­ლად და­ი­ღუ­პა... ტრა­გე­დია 2024 წელს მოხ­და - ბაღ­დათ­ში, ბავ­შვთა ცეკ­ვე­ბის ფეს­ტი­ვალ­ზე, ქუ­თა­ი­სე­ლი გო­გო­ნა ანი შე­უძ­ლოდ გახ­და და გარ­და­იც­ვა­ლა. მი­ზე­ზი გუ­ლის გა­ჩე­რე­ბა გახ­და...

"ბაღ­დად­ში მომ­ხდარ­მა ტრა­გე­დი­ამ, მთე­ლი სა­ქარ­თვე­ლო შეძ­რა. ძა­ლი­ან რთუ­ლია, მას­ზე დღე­საც, წარ­სულ­ში სა­უ­ბა­რი... უფალს შევ­თხოვ, ყვე­ლა მშო­ბე­ლი და­ი­ფა­როს მსგავ­სი ტრა­გე­დი­ის­გან. ძა­ლი­ან რთუ­ლია ჩემ­თვის მას­ზე სა­უ­ბა­რი. სულ თვალ­წინ მიდ­გას, ან­გე­ლო­ზი­ვით ლა­მა­ზი, მო­ღი­მა­რი გო­გოს სახე, რო­მე­ლიც ყვე­ლას სულ უცი­ნო­და და თა­ვის წილ სიყ­ვა­რულს უნა­წი­ლებ­და", - გვე­უბ­ნე­ბა კახა მარ­კო­იშ­ვი­ლი - სა­ქარ­თვე­ლოს ქო­რე­ოგ­რაფ­თა კავ­ში­რის თავ­მჯდო­მა­რე.

ახალ­გაზ­რდა მო­ცეკ­ვა­ვე გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი ნი­ჭი­ე­რე­ბით იყო აღ­ბეჭ­დი­ლი. ქო­რე­ოგ­რა­ფი, ან­სამ­ბლ "ცე­კუ­რის“ ხელ­მძღვა­ნე­ლი კობა ლი­პარ­ტე­ლი­ა­ნი კი იხ­სე­ნებს, რომ სი­ცო­ცხლით სავ­სე, შრო­მის­მოყ­ვა­რე გო­გო­ნას ყვე­ლა­ზე რთუ­ლი ილე­თე­ბიც კი მარ­ტი­ვად გა­მოს­დი­ო­და: "ჩვენ მას ცე­კუ­რის "რა­კე­ტა“ შე­ვარ­ქვით, რად­გან გიჟი იყო ცეკ­ვის. 19 ში ოქ­როს და­ბა­დე­ბის დღეს, ჩვენ მას დიდ კონ­ცერტს მი­უ­ძღვნით და ასე მო­ვე­ფე­რე­ბით".

გო­გო­ნას დედა შო­რე­ნა ნო­ზა­ძე იხ­სე­ნებს, რომ ანა თურ­მე ოქ­როს და­ბა­დე­ბის დღის აღ­ნიშ­ვნა­ზე ოც­ნე­ბობ­და: "ერთხელ მი­თხრა, გრან­დი­ო­ზუ­ლი და­ბა­დე­ბის დღე გა­და­მი­ხა­დეო... მე ახლა აღა­რაფ­რის თავი მაქვს, მაგ­რამ მისი სა­ო­ცა­რი ქო­რე­ოგ­რა­ფის ინი­ცი­ა­ტი­ვით ანას სა­ხელ­ზე ტარ­დე­ბა კონ­ცერ­ტი, შემ­დეგ სა­საფ­ლა­ო­ზე გა­ვალთ და ამის მერე იქ­ნე­ბა დიდი სუფ­რა. ვრცლად