“მიზანი მაქვს, მსოფლიო პოლიტიკაში დიდი ცვლილებები მოვახდინო“ - რას ამბობს ნიკოლოზ ბარტყულაშვილი, მსოფლიო მოქალაქე და მოგზაური, რომელმაც 196 ქვეყანა მოიარა - კვირის პალიტრა

მას­თან პირ­ვე­ლი ინ­ტერ­ვიუ 11 წლის წინ ჩავ­წე­რე. მსოფ­ლიო მო­ქა­ლა­ქის პას­პორ­ტი უკვე ჰქონ­და და იმ პე­რი­ო­დის­თვის 121 ქვე­ყა­ნა ჰქონ­და მოვ­ლი­ლი... მერე კი­დევ რამ­დენ­ჯერ­მე იყო ნი­კო­ლოზ ბარ­ტყუ­ლაშ­ვი­ლი ჩემი რეს­პონ­დენ­ტი. მსოფ­ლიო მო­ქა­ლა­ქეს, მოგ­ზა­ურ­სა და სხვა­დას­ხვა უნა­რე­ბის მქო­ნე ადა­მი­ანს დღეს­დღე­ო­ბით 196 ქვე­ყა­ნა აქვს მოვ­ლი­ლი... ჩემ­თვის ეს ფაქ­ტი წარ­მო­უდ­გე­ნე­ლი ამ­ბა­ვია...

“რა აი­ძუ­ლებს ადა­მი­ანს, და­ტო­ვოს კომ­ფორ­ტუ­ლი სახ­ლი, ოჯა­ხი და მთე­ლი ქო­ნე­ბა მხო­ლოდ იმის­თვის და­ხარ­ჯოს, რომ ავი­დეს, მი­ვი­დეს ან ჩა­ვი­დეს იმ ად­გი­ლას, სა­დაც სხე­უ­ლი ყო­ვე­ლი ამო­სუნ­თქვით კვდე­ბა?! დი­დე­ბის წყურ­ვი­ლი, გამ­ძლე­ო­ბის გა­მოც­და თუ მა­რა­დი­სო­ბის­თვის თვა­ლებ­ში ჩა­ხედ­ვის მცდე­ლო­ბა?!

ეს არის მი­ნუს 70 გრა­დუ­სი ყინ­ვა, სა­დაც ჰა­ე­რი ჭრა­ჭუ­ნობს და კი­დუ­რე­ბი მგრძნო­ბე­ლო­ბას კარ­გავს თუ პლუს 70 გრა­დუ­სი - უდაბ­ნოს გა­მომშრა­ლი სი­ცხე, სა­დაც მხურ­ვა­ლე ჰა­ე­რი თვა­ლის კა­პი­ლა­რებს სის­ხლით გი­ბე­რავს. ეს არის მა­ღა­ლი მწვერ­ვა­ლი თუ შხა­მი­ა­ნი ქვე­წარ­მავ­ლე­ბით სავ­სე ჭა­ო­ბი. კვლავ ახა­ლი გა­მოწ­ვე­ვა, კვლავ ახა­ლი რის­კე­ბი და იმის არ­ცოდ­ნა თუ იქ­ნე­ბა მომ­დევ­ნო დღეს. ეს შე­კი­თხვა და­ვუს­ვი ჩემს თავს, რო­დე­საც გა­დავ­წყვი­ტე თა­ვი­დან, კი­დევ ერთხელ შე­მო­მევ­ლო მსოფ­ლიო. სა­კუ­თარ თავს ვკი­თხე: ვინ ხარ ნი­კო­ლოზ?! რა გინ­და? რა ძალა გა­მოძ­რა­ვებს? ან რას თვლი - რა არის შენი მი­სია?“ - ეს, რო­გორც ნი­კო­ლო­ზი ამ­ბობს, მისი გა­მო­სა­ცე­მად გამ­ზა­დე­ბუ­ლი ახა­ლი წიგ­ნი­დან ერთ-ერთი აბ­ზა­ცია.

სა­ერ­თოდ, რამ შე­აძ­ლე­ბი­ნა ამ ადა­მი­ანს ამ­დე­ნი, რა მი­ზა­ნი აქვს ცხოვ­რე­ბა­ში და სა­კუ­თა­რი გა­მოც­დი­ლე­ბით რას აპი­რებს - ამა­ზე მისი მო­რი­გი ონ­ლა­ინ-ინ­ტერ­ვიუ გას­ცემს პა­სუხს. წლე­ბის შემ­დეგ ის ჩემი რეს­პონ­დენ­ტი ისევ გახ­და ...

- ნი­კო­ლოზ, ამ ეტაპ­ზე სად იმ­ყო­ფე­ბი და რას საქ­მი­ა­ნობ?

- ამ ეტაპ­ზე კუ­ბა­ში ვარ, აქა­ურ ეკო­ნო­მი­კურ აღ­წე­რას ხე­ლახ­ლა ვა­კე­თებ. საქ­მი­ა­ნო­ბით აქ არ ვსაქ­მი­ა­ნობ.

196 ქვე­ყა­ნა მო­ვი­ა­რე, გა­ე­რო­ში ოფი­ცი­ა­ლუ­რად რამ­დე­ნი ქვე­ყა­ნა­ცაა და­რე­გის­ტრი­რე­ბუ­ლი, იმა­ზე მეტი. ასე რომ, მსოფ­ლიო უკვე დიდი ხა­ნია, მოვ­ლი­ლი მაქვს. მი­უ­ხე­და­ვად ამი­სა, კი­დევ ვმოგ­ზა­უ­რობ. გა­სულ ზამ­თარს 26 ქვე­ყა­ნა­ში ვი­ყა­ვი. კა­რი­ბის ზღვა­ში რომ პა­ტა­რა-პა­ტა­რა ქვეყ­ნე­ბია - ია­მა­ი­კა, კოს­ტა­რი­კა და ა.შ. სა­დაც ნამ­ყო­ფი ვი­ყა­ვი, კი­დევ წა­ვე­დი. კა­რი­ბის ზღვა­ში “კა­ტე­რე­ბით“, ნა­ვე­ბით და იახ­ტე­ბით ვი­მოგ­ზა­უ­რე. ქვე­ყა­ნა­ში რომ ჩავ­დი­ვარ, გან­სა­კუთ­რე­ბით დიდ ქვე­ყა­ნა­ში, მას სა­ფუძ­ვლი­ა­ნად ვსწავ­ლობ. კო­ლუმ­ბი­ა­ში 4-ჯერ ვი­ყა­ვი, მაგ­რამ ახლა იქ სა­ცხოვ­რებ­ლად სამი თვით მივ­დი­ვარ. მინ­და ღრმად შე­ვის­წავ­ლო, - ყვე­ლა კუ­თხე-კუნ­ჭუ­ლი, სო­ფე­ლი, მდი­ნა­რე და ჩანჩქე­რი მო­ვი­ნა­ხუ­ლო. თუმ­ცა ძი­რი­თა­დი მოგ­ზა­უ­რო­ბა, რო­გორც ვთქვი, უკვე და­ვას­რუ­ლე, წარ­სულს ჩა­ვა­ბა­რე. ამ კუ­თხით რა მიზ­ნე­ბიც მქონ­და, მი­ვაღ­წიე. ახლა ჩემი გო­ნე­ბა სხვა მი­მარ­თუ­ლე­ბი­თაა გა­და­წყო­ბი­ლი და იმას, სად ვიქ­ნე­ბი, პა­რა­ლე­ლუ­რად სად ვი­მოგ­ზა­უ­რებ, ამას მნიშ­ვნე­ლო­ბა აღა­რა აქვს. სა­ერ­თოდ ცხოვ­რე­ბა ხომ სულ მოგ­ზა­უ­რო­ბა და აღ­მო­ჩე­ნე­ბია.

ზოგ ქვე­ყა­ნა­ში ორ­ჯერ ვი­ყა­ვი, ზო­გან - 6-ჯერ, - გა­აჩ­ნია ქვეყ­ნის სი­დი­დეს, სიღ­რმეს და იქ რას ვსწავ­ლობ. ყვე­ლა­ზე დიდ­ხანს ამე­რი­კა­ში მო­მი­წია ყოფ­ნამ, რად­გან იქ ბევ­რი რამ იყო ჩემ­თვის შე­სას­წავ­ლი. და­წყე­ბუ­ლი “ნა­სა­დან,“ სამ­ხედ­რო სის­ტე­მი­დან, მა­ინ­ტე­რე­სებ­და იმის შეს­წავ­ლა, რაზე დგას ეს ქვე­ყა­ნა. მისი 50-ვე შტა­ტი მო­ვი­ა­რე.

- ამ­ბობ, რომ ბავ­შვო­ბა­ში და­სა­ხუ­ლი ოც­ნე­ბე­ბი აის­რუ­ლე, - კონ­კრე­ტუ­ლად რა გქონ­და და­სა­ხუ­ლი?

- ბავ­შვო­ბი­დან მქონ­და რა­ღაც მი­სი­ა­სა­ვით გან­ცდა, - სამ­ყა­რო უკე­თე­სო­ბის­კენ შე­მეც­ვა­ლა და ვფიქ­რობ­დი იმა­ზე, ამა­ში მო­ნა­წი­ლე­ო­ბა რო­გორ მი­მე­ღო. ბევრ რა­მეს ვსწავ­ლობ­დი - სხვა­დას­ხვა შთამ­ბეჭ­დავ ის­ტო­რი­ებს, იმას ვინ რო­გორ მარ­თავ­და და მარ­თავს მსოფ­ლი­ოს. ეს თე­მე­ბი თა­ვი­დან­ვე მა­ინ­ტე­რე­სებ­და. თუ მსოფ­ლი­ოს შეც­ვლა გინ­და, ჯერ უნდა შე­ის­წავ­ლო. ამი­ტო­მაც, ჩემი მოგ­ზა­უ­რო­ბის მთა­ვა­რი არსი სწო­რედ მსოფ­ლიო შე­მეს­წავ­ლა გახ­და არა მხო­ლოდ რე­ლი­ე­ფუ­რად, გე­ოგ­რა­ფი­უ­ლად და კლი­მა­ტო­ლო­გი­უ­რად, მისი კულ­ტუ­რით და ხალ­ხით. ას­ტროფ­სი­ქო­ლო­გი­აც ამის გამო შე­ვის­წავ­ლე...

ბავ­შვო­ბა­ში რისი მიღ­წე­ვაც მი­უღ­წევ­ლად მეჩ­ვე­ნე­ბო­და, ის ყვე­ლა­ფე­რი ცხოვ­რე­ბა­ში გა­მოვ­ცა­დე - გავ­ხდი წიგ­ნე­ბის ავ­ტო­რი, ბიზ­ნეს­მე­ნი, მსოფ­ლიო მო­ქა­ლა­ქე, პო­ლიგ­ლო­ტი, - ბევ­რი ეტა­პი გა­ვი­ა­რე. შემ­დეგ ისეთ სა­ფე­ხურ­ზე ავე­დი, “ეგო“ გა­მიქ­რა - წარ­მა­ტე­ბა, მიღ­წე­ვა და შე­ჯიბ­რი - ეს მო­მენ­ტე­ბი დიდი ხა­ნია აღარ მა­წუ­ხებს.

- შენი გა­მოც­დი­ლე­ბით ოც­ნე­ბე­ბის ახ­დე­ნას რა სჭირ­დე­ბა?

- ადა­მი­ან­მა არ უნდა შე­წყვი­ტოს ოც­ნე­ბა და ცხოვ­რე­ბა არ უნდა გა­ხა­დოს პრაქ­ტი­კუ­ლი. სხვი­სი მა­გა­ლი­თის მი­ხედ­ვით არ უნდა იფიქ­როს, ვი­ღა­ცამ რა­ღაც თუ ვერ გა­ა­კე­თა, ეს სა­კუ­თარ მა­გა­ლი­თად არ უნდა გა­ი­ხა­დოს. იმი­ტომ, რომ ადა­მი­ა­ნე­ბი ინ­დი­ვი­დუ­ა­ლუ­რე­ბი ვართ. ვი­ღა­ცის­თვის მი­უღ­წე­ვე­ლი ოც­ნე­ბა, შე­იძ­ლე­ბა შენ­თვის ხელ­მი­საწ­ვდო­მი იყოს. ოც­ნე­ბა ოც­ნე­ბად კი არ უნდა იყოს, მას გაღ­ვი­ვე­ბა სჭირ­დე­ბა და მუდ­მი­ვად ფიქ­რი. შემ­დე­გი ეტა­პი ინ­ფორ­მა­ცი­ის მო­ძი­ე­ბაა, რომ იცო­დე, შენს ოც­ნე­ბას­თან რა სა­ფე­ხუ­რე­ბით მიხ­ვი­დე და იმ ინ­ფორ­მა­ცი­ით ჩა­ნა­ფიქ­რი უკვე მიზ­ნად აქ­ციო. მიზ­ნის­თვის კი შე­იძ­ლე­ბა რამ­დე­ნი­მე გზა არ­სე­ბობ­დეს და ერთ-ერთი აირ­ჩიო. და­ი­წყო ნა­ბი­ჯე­ბის გა­დად­გმა. მთა­ვა­რი ნა­ბი­ჯის გა­დად­გმაა. ადა­მი­ანს რაც არ უნდა კარ­გი ოც­ნე­ბა ჰქონ­დეს, კარგ გზა­ზე იდ­გეს და კარ­გი მი­ზა­ნი ჰქონ­დეს, თუ არ მოქ­მე­დებს, არა­ფე­რი ხდე­ბა. მოქ­მე­დე­ბის არ უნდა შე­ე­შინ­დეს და ნა­ბი­ჯი უნდა გა­დად­გას. ვრცლად