"2014 წელს, როცა კიბო 4 წლის გადატანილი მქონდა, გავიარე ტრენინგი, გავხდი სერტიფიცირებული ასტრონავტი...“ - არ­სენ გვე­ნე­ტა­ძის ცხოვრება, პროფესიული წარმატებები და გატაცებები - კვირის პალიტრა

"2014 წელს, როცა კიბო 4 წლის გადატანილი მქონდა, გავიარე ტრენინგი, გავხდი სერტიფიცირებული ასტრონავტი...“ - არ­სენ გვე­ნე­ტა­ძის ცხოვრება, პროფესიული წარმატებები და გატაცებები

პრო­ფე­სორ არ­სენ გვე­ნე­ტა­ძის კა­ბი­ნეტ­თან სი­ხა­რუ­ლის­გან დაბ­ნე­უ­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბის ხილ­ვა ჩვე­უ­ლებ­რი­ვი ამ­ბა­ვია. ვინ იცის, რამ­დე­ნი ბედ­ნი­ე­რი პა­ცი­ენ­ტი უნა­ხავს ექიმს, რო­მე­ლიც თა­ვის ცხოვ­რე­ბა­სა და საყ­ვა­რელ პრო­ფე­სი­ა­ზე გულ­წრფე­ლად გვი­ამ­ბობს:

- 1980-იან წლებ­ში ეს პრო­ფე­სია ძა­ლი­ან პრეს­ტი­ჟუ­ლი იყო, დე­დის სურ­ვი­ლიც გა­ვით­ვა­ლის­წი­ნე და სა­მე­დი­ცი­ნო ინ­სტი­ტუ­ტში ჩა­ვა­ბა­რე. ახლა ხში­რად ვამ­ბობ: ას­ჯერ რომ და­ვი­ბა­დო და პრო­ფე­სი­ის არ­ჩე­ვა დამ­ჭირ­დეს, ას­ჯერ­ვე ექი­მო­ბას ავირ­ჩევ-მეთ­ქი. რეპ­რო­დუქ­ტო­ლო­გი­ით 1989 წლი­დან და­ვინ­ტე­რეს­დი, როცა იო­სებ ჟორ­და­ნი­ას სა­ხე­ლო­ბის კვლე­ვით ინ­სტი­ტუ­ტში და­ვი­წყე მუ­შა­ო­ბა. ამა­ში დიდი წვლი­ლი შე­ი­ტა­ნეს უნი­ჭი­ე­რეს­მა ექი­მებ­მა არ­ჩილ ხო­მა­სუ­რი­ძემ და ზუ­რაბ სა­ბახ­ტა­რაშ­ვილ­მა, რომ­ლებ­მაც რეპ­რო­დუქ­ტო­ლოგ­თა თა­ო­ბე­ბი აღ­ზარ­დეს. რო­დე­საც ადა­მი­ანს შვი­ლის გა­ჩე­ნა არ შე­უძ­ლია და შენ ეხ­მა­რე­ბი, ამა­ზე დიდი სი­ხა­რუ­ლი რა უნდა იყოს? 2009 წლი­დან სა­კუ­თა­რი კლი­ნი­კა და­ვა­არ­სე და ჩემს გუნდთან ერ­თად ვმუ­შა­ობ. და­ახ­ლო­ე­ბით 8700-მდე ორ­სუ­ლო­ბა გვქო­ნია. მალე ეს რი­ცხვი 9 ათასს მი­აღ­წევს. 37 წე­ლია რეპ­რო­დუქ­ტო­ლო­გი ვარ და ყვე­ლას­თან ვამ­ბობ, რომ ამ საქ­მემ გა­მა­ბედ­ნი­ე­რა. მი­უ­ხე­და­ვად კი­ბოს გა­და­ტა­ნი­სა და ცხოვ­რე­ბი­სე­უ­ლი სირ­თუ­ლე­ე­ბი­სა, ეს პრო­ფე­სია და­მეხ­მა­რა გავმხდა­რი­ყა­ვი ის, ვინც ვარ.

- რო­მე­ლი ქვეყ­ნე­ბი­დან მოგ­მარ­თა­ვენ პა­ცი­ენ­ტე­ბი?

- პან­დე­მი­ამ­დე მსოფ­ლი­ოს 24 ქვეყ­ნი­დან მოგ­ვმარ­თავ­დნენ, ახლა უკვე აღარც ვით­ვლი: ევ­რო­პის ქვეყ­ნე­ბი, სინ­გა­პუ­რი, დუ­ბაი, ამე­რი­კა, ავ­სტრა­ლია, ია­პო­ნია, ჩი­ნე­თი, რუ­სე­თი...

პირ­ვე­ლად, ჩემ­მა 54 წლის პა­ცი­ენ­ტმა შვი­ლი რომ გა­ა­ჩი­ნა, უბედ­ნი­ე­რე­სი ვი­ყა­ვი, მაგ­რამ მას მოჰ­ყვნენ 56, 57 წლის ქა­ლე­ბი, რომ­ლებ­მაც დე­დო­ბის სი­ხა­რუ­ლი ამ ასაკ­ში გა­მო­ცა­დეს. ერთი პა­ცი­ენ­ტი გვყავს, რო­მელ­მაც შვი­ლი 67 წლი­სა ასაკ­ში გა­ა­ჩი­ნა. ის გერ­მა­ნი­ა­ში ცხოვ­რობს, უკვე 69-ე წე­ლი­წად­შია, მაგ­რამ ამ­ბობს, რომ მე­ო­რე შვი­ლის გა­ჩე­ნაც სურს. ემ­ბრი­ო­ნი გა­ყი­ნუ­ლი აქვს და კი­დევ ერთი შვი­ლის გა­ჩე­ნას გეგ­მავს. შე­იძ­ლე­ბა ვი­ღა­ცამ თქვას, 67-68 წლის ასაკ­ში რა დროს ორ­სუ­ლო­ბა­აო, მაგ­რამ ასეთ ხალ­ხს ვუ­პა­სუ­ხებ: ჯერ ერთი, ამის უფ­ლე­ბას კა­ნო­ნი აძ­ლევს და მე­ო­რე - თა­ნა­მედ­რო­ვე ადა­მი­ანს ასა­კი არა აქვს. სრულ­წლო­ვა­ნე­ბის შემ­დეგ ყვე­ლა ერ­თნა­ი­რი უფ­ლე­ბით უნდა სარ­გებ­ლობ­დეს.

განაგრძეთ კითხვა