"2014 წელს, როცა კიბო 4 წლის გადატანილი მქონდა, გავიარე ტრენინგი, გავხდი სერტიფიცირებული ასტრონავტი...“ - არსენ გვენეტაძის ცხოვრება, პროფესიული წარმატებები და გატაცებები
პროფესორ არსენ გვენეტაძის კაბინეტთან სიხარულისგან დაბნეული ადამიანების ხილვა ჩვეულებრივი ამბავია. ვინ იცის, რამდენი ბედნიერი პაციენტი უნახავს ექიმს, რომელიც თავის ცხოვრებასა და საყვარელ პროფესიაზე გულწრფელად გვიამბობს:
- 1980-იან წლებში ეს პროფესია ძალიან პრესტიჟული იყო, დედის სურვილიც გავითვალისწინე და სამედიცინო ინსტიტუტში ჩავაბარე. ახლა ხშირად ვამბობ: ასჯერ რომ დავიბადო და პროფესიის არჩევა დამჭირდეს, ასჯერვე ექიმობას ავირჩევ-მეთქი. რეპროდუქტოლოგიით 1989 წლიდან დავინტერესდი, როცა იოსებ ჟორდანიას სახელობის კვლევით ინსტიტუტში დავიწყე მუშაობა. ამაში დიდი წვლილი შეიტანეს უნიჭიერესმა ექიმებმა არჩილ ხომასურიძემ და ზურაბ საბახტარაშვილმა, რომლებმაც რეპროდუქტოლოგთა თაობები აღზარდეს. როდესაც ადამიანს შვილის გაჩენა არ შეუძლია და შენ ეხმარები, ამაზე დიდი სიხარული რა უნდა იყოს? 2009 წლიდან საკუთარი კლინიკა დავაარსე და ჩემს გუნდთან ერთად ვმუშაობ. დაახლოებით 8700-მდე ორსულობა გვქონია. მალე ეს რიცხვი 9 ათასს მიაღწევს. 37 წელია რეპროდუქტოლოგი ვარ და ყველასთან ვამბობ, რომ ამ საქმემ გამაბედნიერა. მიუხედავად კიბოს გადატანისა და ცხოვრებისეული სირთულეებისა, ეს პროფესია დამეხმარა გავმხდარიყავი ის, ვინც ვარ.
- რომელი ქვეყნებიდან მოგმართავენ პაციენტები?
- პანდემიამდე მსოფლიოს 24 ქვეყნიდან მოგვმართავდნენ, ახლა უკვე აღარც ვითვლი: ევროპის ქვეყნები, სინგაპური, დუბაი, ამერიკა, ავსტრალია, იაპონია, ჩინეთი, რუსეთი...
პირველად, ჩემმა 54 წლის პაციენტმა შვილი რომ გააჩინა, უბედნიერესი ვიყავი, მაგრამ მას მოჰყვნენ 56, 57 წლის ქალები, რომლებმაც დედობის სიხარული ამ ასაკში გამოცადეს. ერთი პაციენტი გვყავს, რომელმაც შვილი 67 წლისა ასაკში გააჩინა. ის გერმანიაში ცხოვრობს, უკვე 69-ე წელიწადშია, მაგრამ ამბობს, რომ მეორე შვილის გაჩენაც სურს. ემბრიონი გაყინული აქვს და კიდევ ერთი შვილის გაჩენას გეგმავს. შეიძლება ვიღაცამ თქვას, 67-68 წლის ასაკში რა დროს ორსულობააო, მაგრამ ასეთ ხალხს ვუპასუხებ: ჯერ ერთი, ამის უფლებას კანონი აძლევს და მეორე - თანამედროვე ადამიანს ასაკი არა აქვს. სრულწლოვანების შემდეგ ყველა ერთნაირი უფლებით უნდა სარგებლობდეს.