“შესაძლოა უბრალოდ კარგი შემსრულებელი ვარ, თორემ არტისტი - ნაკლებად“ - როგორ აღმოჩნდა დაჩი შიუკაშვილი ჩცდ-დან სპორტულ მედიაში და როგორია მისი დღევანდელობა
პოპულარულ ქართულ სერიალში "ჩემი ცოლის დაქალები" უამრავმა მსახიობმა მოსინჯა ძალები და არცთუ ცუდად. როგორც იცით, "დაქალებში" ბავშვებიც ძალიან კარგად ასრულებდნენ რეჟისორებისგან მიღებულ დავალებებს. დაჩი შიუკაშვილი სწორედ ერთ-ერი მათგანია, ვისაც სერიალში რამდენიმე სეზონის მანძილზე იღებდნენ... მისთვის პირველი სამსახური "ჩემი ცოლის დაქალები" იყო. 12 წლის ბიჭმა არც ისე მარტივ როლს თავი მშვენივრად გაართვა.
"ახლა უკვე აღარ ვარ მსახიობი - ვმუშაობ "სეტანტა სპორტში" (Setanta Sports). ვიდეოკონტენტის კრეატორი ვარ სპორტის სფეროში. მთელი ცხოვრება მინდოდა ამ სფეროში მემუშავა და ეს ოცნება ავისრულე" - გვეუბნება უკვე 24 წლის დაჩი შიუკაშვილი, რომელიც AMBEBI.GE-ს საკუთარ როლზე, სერიალზე და მის დღევანდელობაზე ესაუბრება.
- "კავეა პლუსი“ "დაქალების“ სერიების ჩვენება დაიწყო. პარალელურად სერიალის მსახიობებს გადაცემაც აქვთ, სადაც იწვევენ იმ მსახიობებს, რომლებსაც ესა თუ ის როლი აქვთ სერიალში შესრულებული. თქვენც მიგიწვიეს... საერთოდ ჯერ კიდევ სკოლის მოსწავლე როგორ აღმოჩნდით გადასაღებ მოედანზე?
- მაშინ ძალიან პატარა - 12 წლის ვიყავი. ბევრმა არ იცის, რომ თავიდან სულ სხვა როლის ქასთინგზე მივედი - დათოს მეგობრის შვილის როლი უნდა მეთამაშა. იმ ამპლუაში იმდენად მოვეწონეთ, რომ მერე ამ როლზე დამამტკიცეს. ჩემი პერსონაჟი თავისი როლის თამაშისას ნელ-ნელა გაიზარდა, თორემ თავიდან გათვლილიც არ იყო, რომ ასეთი ხაზი ექნებოდა.
- სხვათა შორის, ბევრი პერსონაჟის ხაზი სერიალში ასე განვითარდა - თავიდან სასინჯად შეჰყავდათ და მერე მეტად ვითარდებოდა პერსონაჟის როლი. დათოს მეგობრის შვილის როლი ერთჯერადი იყო?
- დიახ, ეპიზოდური როლი იყო.

- როგორი იყო 12 წლის ბიჭისთვის პირველი ემოცია გადასაღებ მოედანზე, კამერასთან და ამ ჯგუფთან მუშაობისას?
- ჩემი მთავარი ემოცია იყო ინტერესი. ჩემს გარშემო ისეთი პროფესიონალი მსახიობები თამაშობდნენ, რომ ინტერესით ვუყურებდი, რას და როგორ აკეთებდნენ. ვცდილობდი, ჩემთვის გამემეორებინა ის, რასაც ეს დიდებული მსახიობები აკეთებდნენ... დაახლოებით ოთხი-ხუთი სეზონი მაინც ვიყავი. მამაჩემის როლს მალხაზ აბულაძე თამაშობდა. უძლიერესი მსახიობი და კადრს მიღმა სულ სხვა, ძალიან კარგი ადამიანი იყო. მასთან კომფორტულად ვგრძნობდი თავს - დაყვირება იყო საჭირო თუ სხვა რამ, თამაში არ მიჭირდა. ასევე ეკა დემეტრაძე (ნატაშკა) - იმდენად ემოციურად და კარგად თამაშობდა, რომ მეც მიღვივებდა ემოციას. სატირალიც რომ ყოფილიყო, მასთანაც ძალიან კომფორტულად ვგრძნობდი თავს...
- ფსიქოლოგიური როლი გქონდათ. რა რესურსი იყო საჭირო მის სათამაშოდ?
- ჩემი პერსონაჟი საკმაოდ მძიმე ტიპი იყო. საბედნიეროდ, ბედნიერი ბავშვობა მქონდა და ასეთი ოჯახი არ მინახავს, თუმცა, სამწუხაროდ, რეალობაში ბევრია ასეთი... რესურსი ის იყო, რომ უნდა წარმოგედგინა, თითქოს ასეთ მძიმე ოჯახში ცხოვრობდი, რაც მენტალურად რთული გახლდათ. თუმცა, დღეს რომ შევხედოთ, ჩემი პერსონაჟის ფინალი მაინც დადებითი გამოვიდა - მან შეძლო შეცვლა. თუ ვინმე მსგავს სიტუაციაში მყოფი დაინახავს, რომ იქიდანაც შეიძლება უკეთესობისკენ შეიცვალო, გამიხარდება.