გიორგი სააკაძის ქალიშვილის უცნობი ისტორია - ქალი, რომლის სახელიც თურქეთის ქალაქ ერზრუმში დღემდე შემორჩა - კვირის პალიტრა

თურ­ქე­თის ქა­ლაქ ერზრუმ­ში მდე­ბა­რე რამ­დე­ნი­მე სა­უ­კუ­ნის წი­ნან­დე­ლი მავ­ზო­ლე­უ­მი ქარ­თვე­ლი ის­ტო­რი­უ­ლი მოღ­ვა­წის ოჯა­ხის ის­ტო­რი­ას ინა­ხავს. მუ­რატფა­შას მე­ჩე­თის ეზო­ში მდე­ბა­რე საფ­ლავ­ში, ის­ტო­რი­უ­ლი წყა­რო­ე­ბის მი­ხედ­ვით, დაკ­რძა­ლუ­ლია გი­ორ­გი სა­ა­კა­ძის ქა­ლიშ­ვი­ლი - ანა სა­ა­კა­ძე, იგი­ვე ანე ხა­თუ­ნი.

მავ­ზო­ლე­უ­მის მარ­მა­რი­ლოს წარ­წე­რა 1649 წლით თა­რიღ­დე­ბა და მას­ში დაკ­რძა­ლუ­ლი ქა­ლის შე­სა­ხებ ემო­ცი­უ­რი ტექ­სტია შე­მო­ნა­ხუ­ლი. წარ­წე­რის მი­ხედ­ვით, ანე ხა­თუ­ნი იყო „მო­უ­რავ ხა­ნის“ ქა­ლიშ­ვი­ლი.

წარ­წე­რა­ში ნათ­ქვა­მია, რომ ლა­მა­ზი ქალი ახალ­გაზ­რდა გარ­და­იც­ვა­ლა. ტექ­სტი მისი გარ­დაც­ვა­ლე­ბის გამო მწუ­ხა­რე­ბას გა­მო­ხა­ტავს და მთავ­რდე­ბა სი­ტყვე­ბით:

„ჩემი ნაზი სატ­რფო, ანე ხა­თუ­ნი, ძა­ლი­ან ადრე გარ­და­იც­ვა­ლა, ვაი!“

ვინ იყო ანე ხა­თუ­ნი?

თურ­ქუ­ლი ის­ტო­რი­უ­ლი წყა­რო­ე­ბის მი­ხედ­ვით, ანე ხა­თუ­ნი იყო გი­ორ­გი სა­ა­კა­ძის ქა­ლიშ­ვი­ლი - ანა სა­ა­კა­ძე. გი­ორ­გი სა­ა­კა­ძე XVII სა­უ­კუ­ნის ცნო­ბი­ლი ქარ­თვე­ლი სამ­ხედ­რო და პო­ლი­ტი­კუ­რი მოღ­ვა­წე, ქარ­თლის მო­უ­რა­ვი იყო.

ანე ხა­თუ­ნის შე­სა­ხებ ცნო­ბე­ბი ძი­რი­თა­დად ის­ტო­რი­ულ წყა­რო­ებ­სა და მის საფ­ლავ­ზე შე­მორ­ჩე­ნილ წარ­წე­რას ეყ­რდნო­ბა. თა­ვად მავ­ზო­ლე­უ­მის წარ­წე­რა მას „მო­უ­რავ ხა­ნის ქა­ლიშ­ვი­ლად“ მო­იხ­სე­ნი­ებს. ის­ტო­რი­ულ კვლე­ვებ­ში „მო­უ­რავ ხანი“ გი­ორ­გი სა­ა­კა­ძეს­თან არის და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი.

1649 წელს აგე­ბუ­ლი მავ­ზო­ლე­უ­მი

ანე ხა­თუ­ნის თურ­ბე 1649 წელს, ოს­მა­ლე­თის სულ­თან მეჰ­მედ IV-ის მმარ­თვე­ლო­ბის პე­რი­ოდ­შია აგე­ბუ­ლი.

ნა­გე­ბო­ბა მუ­რატფა­შას მე­ჩე­თის ეზოს სამ­ხრეთ ნა­წილ­ში მდე­ბა­რე­ობს. იგი ოთხი­ვე მხრი­დან ღიაა, კვად­რა­ტუ­ლი ფორ­მა აქვს და გუმ­ბა­თი­თაა გა­და­ხუ­რუ­ლი.

შიგ­ნით სამი საფ­ლა­ვია - ერთი დიდი და ორი პა­ტა­რა. დიდი საფ­ლა­ვი ანე ხა­თუნს ეკუთ­ვნის. და­ნარ­ჩე­ნი ორი საფ­ლა­ვის ვი­ნა­ო­ბა ზუს­ტად დად­გე­ნი­ლი არ არის, რად­გან მათი წარ­წე­რე­ბი დრო­თა გან­მავ­ლო­ბა­ში წა­ი­შა­ლა.

განაგრძეთ კითხვა