"მომსვლელებს უკვე ახალი საფლავი დახვდათ - უმეტესობას მოსწონს, ლამაზია, შემკული და შემოსილია" - როგორია პატრიარქის საფლავი ახლა და როგორი იქნება, როცა დასრულებულ სახეს მიიღებს - კვირის პალიტრა

სა­ქარ­თვე­ლოს კა­თო­ლი­კოს პატ­რი­არ­ქის ილია II-ის საფ­ლა­ვი სი­ო­ნის სა­პატ­რი­არ­ქო ტა­ძარ­ში თუ აქამ­დე ცო­ცხა­ლი ყვა­ვი­ლე­ბით იყო შემ­კუ­ლი, რო­მე­ლიც პე­რი­ო­დუ­ლად ცო­ცხა­ლი ყვა­ვი­ლე­ბით­ვე ახ­ლდე­ბო­და, ამ­ჟა­მად სხვაგ­ვა­რად გა­მო­ი­ყუ­რე­ბა. საფ­ლა­ვი შე­იც­ვა­ლა და და­უ­ახ­ლოვ­და იმ სა­ბო­ლოო ვერ­სი­ას, რა­საც ის, რო­გორც ამ­ბო­ბენ, მალე მი­ი­ღებს.

ამ თე­მა­ზე სა­სა­უბ­როდ და­ვუ­კავ­შირ­დით ისევ და ისევ ლე­ვან ჭი­ქი­ნაშ­ვილს, ადა­მი­ანს, რო­მე­ლიც სი­ონ­ში ისევ პატ­რი­არ­ქის სამ­სა­ხურ­შია - ყო­ველ­დღე მის საფ­ლავ­თა­ნაა, უვ­ლის და იქა­უ­რო­ბას არ შორ­დე­ბა. ამით კი გარ­დაც­ვლი­ლი პატ­რი­არ­ქის მი­მართ მად­ლი­ე­რე­ბას და პა­ტი­ვის­ცე­მას გა­მო­ხა­ტავს.ლე­ვა­ნი ამ ეტაპ­ზე სა­მე­ბის ტაძ­რის მე­და­ვით­ნე და სტი­ქა­რო­სა­ნია, სა­პატ­რი­არ­ქოს ყო­ფი­ლი თა­ნამ­შრო­მე­ლი და პატ­რი­არ­ქის დაც­ვის წევ­რი. ყო­ველ­დღი­უ­რად, სა­მე­ბის ტა­ძარ­ში დი­ლის მსა­ხუ­რე­ბის დას­რუ­ლე­ბის­თა­ნა­ვე, სი­ო­ნის ტა­ძარ­ში ჩა­დის და პატ­რი­არ­ქის საფ­ლავს უვ­ლის. თუ პირ­ვე­ლი 40 დღის გან­მავ­ლო­ბა­ში მორ­წმუ­ნე­თა უწყვე­ტი ნა­კა­დი იყო, ახლა ხალ­ხი შე­და­რე­ბით ნაკ­ლე­ბი ინ­ტენ­სი­ვო­ბით, მაგ­რამ მა­ინც მო­დის.

საფ­ლა­ვის შეც­ვლის შე­სა­ხებ, ლე­ვა­ნის ფე­ის­ბუქგ­ვერ­დი­დან შე­ვი­ტყვეთ, რად­გან ის მუდ­მი­ვად აქ­ვეყ­ნებს ფოტო-ვი­დეო მა­სა­ლას იმის შე­სა­ხებ, თუ რა ხდე­ბა იქ (ცოტა ხნის წინ მას­თან გვქონ­და კი­დეც ამ თე­მა­ზე ინ­ტერ­ვიუ). ასე რომ, ამ­ჯე­რა­დაც პატ­რი­არ­ქის ერ­თგუ­ლი მცვე­ლი მოგ­ვაწ­ვდის ახა­ლი საფ­ლა­ვის შე­სა­ხებ ინ­ფორ­მა­ცი­ას.

ლე­ვან ჭი­ქი­ნაშ­ვი­ლი:

- გუ­შინ იყო უწ­მინ­დე­სის გარ­დაც­ვა­ლე­ბის 199-ე დღე (ინ­ტერ­ვიუ ჩა­წე­რი­ლია 22 ოქ­ტომ­ბერს. - ავტ.) და­ახ­ლო­ე­ბით ერთი თვით ადრე და­ი­გეგ­მა ეს ყვე­ლა­ფე­რი. მამა კი­რი­ო­ნი მო­ვი­და, გავ­ზო­მეთ, ზო­მე­ბი ავი­ღეთ, რომ ახა­ლი საფ­ლა­ვი ვი­ზუ­ა­ლუ­რად მიმსგავ­სე­ბუ­ლი ყო­ფი­ლი­ყო სა­მო­მავ­ლოდ და­ახ­ლო­ე­ბით რა სი­მაღ­ლე და ფორ­მა ექ­ნე­ბო­და საფ­ლავს... ტა­ძარ­ში მუდ­მი­ვად ბევ­რი სტუ­მა­რი მო­დი­ო­და - უცხო­ე­ლე­ბიც, ეპის­კო­პო­სე­ბიც, სხვა­დას­ხვა პატ­რი­არ­ქე­ბიც იყ­ვნენ. ისე ხდე­ბო­და, რომ ჯვა­რი იყო ყვა­ვი­ლე­ბით შემ­კუ­ლი და, თუ არ ეტყო­დი, მი­ა­ნიშ­ნებ­დი, უჭირ­დათ მიხ­ვედ­რა უცხო­ე­ლებს, სტუმ­რებს თუ დე­ლე­გა­ცი­ებს, კონ­კრე­ტუ­ლად რას მი­ახ­ლე­ბოდ­ნენ. იდეა იყო, რომ რა­ღაც მა­ინც უნდა დახ­ვედ­რო­დათ ზედ, რომ საფ­ლა­ვის ფორ­მა ჰქო­ნო­და. ამი­ტომ მა­მა­ომ აიღო ზომა და ასე­თი ფორ­მა გა­ა­კე­თა - რა თქმა უნდა, სა­პატ­რი­არ­ქოს­თან შე­თან­ხმე­ბით.

- და რა მა­სა­ლა და­იდ­გა?

- ხის მა­სა­ლაა და მერე თბი­ლი­სის ფე­რის­ცვა­ლე­ბის დე­და­თა მო­ნას­ტერ­ში ამ ხის შე­სა­ფე­რი­სი გა­და­სა­ფა­რე­ბე­ლი მო­ქარ­გეს... მოკ­ლედ, ჯერ შიდა თეთ­რი, რძის­ფე­რია, რაც მთლი­ა­ნად გა­და­ე­ფა­რა და მერე ზე­მო­დან გა­და­ე­ფა­რა ხა­ვერ­დის შინ­დის­ფე­რი ქსო­ვი­ლი, სა­დაც უკვე აწე­რია: "სრუ­ლი­ად სა­ქარ­თვე­ლოს კა­თო­ლი­კოს-პატ­რი­არ­ქი ილია II“. ზედ გა­მო­სა­ხუ­ლია სე­რა­ფი­მე­ბიც, ჯვა­რიც და ასე­თი ფორ­მა აქვს. გააგრძელეთ კითხვა