ერთ-ერთი ყველაზე მაღალანაზღაურებადი ქართველი მხატვარი, რომლის ნამუშევრები დედამიწის სტრატოსფეროში გამოიფინა
რომანოზი მხატვარია და 30 წელია, ტრანსცენდენტალურ ჟანრში მუშაობს. ამბობს, რომ ამ მიმართულებით მოღვაწეობს და მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში ამ ჟანრის პოპულარიზაციას ეწევა. 30-მდე პერსონალური გამოფენა ჰქონია. ჯგუფურ გამოფენებში არ მონაწილეობს, მხოლოდ სოლო გამოფენებს აწყობს.
ბოლო პერიოდში მისი ნამუშევრები გამოფენილი იყო ნიდერლანდებში (ამსტერდამში, ჰააგაში), ბელგიაში (ბრიუსელში, ანტვერპენში), პარიზსა და ლონდონში. სულ ბოლო კი - ნიუ-იორკში.
ხელოვანი ცნობილია თავისი რევოლუციური პროექტებით, რომლის ფარგლებშიც, მისი ნახატები დედამიწის სტრატოსფეროში 2019 წლის აგვისტოში გამოიფინა.Ambebi.ge რომანოზს ესაუბრა.
- რა მიმართულებაა - ტრანსცენდენტალური არტი, რომელიც თქვენი საქმიანობის მთავარ ღერძად და ორიენტირად აქციეთ?
- ტრანსცენდენტალური მხატვრობა ნიშნავს საზღვრებს მიღმა გასულ ხელოვნებას. ის აბსოლუტურად ასოციალურია. როდესაც მეკითხებიან, რას ნიშნავს ეს, რა იდეა დევს მასში? ვპასუხობ: ყველაფერი ის, რაც ჩვენთვის ნაცნობია - ერთგვარი "მიწიერი“ - ტრანსცენდენტალური არტისთვის შეუსაბამოა. ეს არის ჩვენთვის სრულიად უცნობი ფორმებითა და შინაარსით დატვირთული ხელოვნება.
- როდის მიხვედით ამ მიმართულებამდე, თუ თავიდანვე ასე გადაწყვიტეთ?
- მთელი ცხოვრება ვხატავ, მაგრამ დაახლოებით 1997 წლიდან, 20-21 წლის ასაკში, მთლიანად მხატვრობაზე გადავერთე. ერთი წლის შემდეგ, როდესაც ვედურ ფილოსოფიას გავეცანი და პრაქტიკაში პირველად გავაკეთე ტრანსცენდენტალური მედიტაცია, სწორედ მაშინ დამებადა აზრი, რომ ის გამოცდილება და განცდა, რაც მედიტაციისას მივიღე, ტილოზე გადამეტანა.
თავიდან, რა თქმა უნდა, ეს დიდ სირთულეს წარმოადგენდა, რადგან ვიზუალურად წარმოუდგენელი იყო, როგორ უნდა ასახულიყო ეს ტილოზე თუ ქაღალდზე. დაახლოებით 10 წელი დამჭირდა იმისთვის, რომ ამ ყველაფრისთვის ფორმა მიმეცა, დამეხვეწა და კონცეპტუალურად შემდგარიყო.
ამის შემდეგ უკვე უწყვეტად ვაკეთებდი გამოფენებს - არ გასულა წელი, რომ მცირე პერსონალური გამოფენა მაინც არ გამემართა. მაგალითად, 2025 წელს სამი პერსონალური გამოფენა მქონდა: ორი პარიზში და ერთი - ლონდონში. ახლა ტემპმა კიდევ უფრო მოიმატა.