“ლინა გადარეულა სვან ბიჭზე და შეყვარებულისთვის გამოუცხადებია, მასთან ვრჩებიო" - ფლო­რის­ტი ზუ­რაბ შე­ვარ­დნა­ძე და­უ­ჯე­რე­ბელ ის­ტო­რი­ას ჰყვე­ბა - კვირის პალიტრა

“ლინა გადარეულა სვან ბიჭზე და შეყვარებულისთვის გამოუცხადებია, მასთან ვრჩებიო" - ფლო­რის­ტი ზუ­რაბ შე­ვარ­დნა­ძე და­უ­ჯე­რე­ბელ ის­ტო­რი­ას ჰყვე­ბა

სამი წლის სიყ­ვა­რუ­ლი, ერთი მოგ­ზა­უ­რო­ბა სვა­ნეთ­ში და მო­უ­ლოდ­ნე­ლი გა­და­წყვე­ტი­ლე­ბა, რო­მელ­მაც გერ­მა­ნე­ლი ახალ­გაზ­რდა მარ­ტო და­ტო­ვა – ფლო­რის­ტი ზუ­რაბ შე­ვარ­დნა­ძე სო­ცი­ა­ლურ ქსელ­ში და­უ­ჯე­რე­ბელ ის­ტო­რი­ას ჰყვე­ბა. გერ­მა­ნი­ი­დან სა­ქარ­თვე­ლო­ში შვე­ბუ­ლე­ბით ჩა­მო­სუ­ლი წყვი­ლის მოგ­ზა­უ­რო­ბა მეს­ტი­ა­ში მო­უ­ლოდ­ნე­ლად სა­სიყ­ვა­რუ­ლო დრა­მად გა­და­იქ­ცა: გო­გო­ნა ად­გი­ლობ­რივ სვან ბიჭს შე­უყ­ვარ­და და შეყ­ვა­რე­ბულს გა­მო­უ­ცხა­და, რომ მას­თან რჩე­ბო­და.

აი, რას წერს ზურა შე­ვარ­დნა­ძე:- "ორი დღის წინ გერ­მა­ნელ­მა პრო­ფე­სორ­მა მომ­წე­რა, ჩემი ვა­ჟიშ­ვი­ლი სა­ქარ­თვე­ლო­შია, მგო­ნი პრობ­ლე­მა უნდა ჰქონ­დეს და გთხოვ, ყუ­რა­დღე­ბა მი­აქ­ცი­ეო, ტე­ლე­ფო­ნის ნო­მე­რი გა­მო­მიგ­ზავ­ნა. მას­წავ­ლე­ბე­ლი სტუ­დენ­ტო­ბის მერე აღარ მი­ნა­ხავს და ან­ტო­ნი სულ პა­ტა­რა მახ­სოვს, ბო­ტა­ნი­კურ ექ­სპე­დი­ცი­ა­ში ჰყავ­და წა­მოყ­ვა­ნი­ლი მა­რო­კო­ში პრო­ფე­სორს.

ან­ტონს და მის შეყ­ვა­რე­ბულ გო­გოს, ლი­ნას ფილ­მი უნა­ხავთ სვა­ნეთ­ზე და უშ­გულ­ზე, გა­და­რე­უ­ლან, მალე უყი­დი­ათ ბი­ლე­თე­ბი და ორი კვი­რით ჩა­მო­სუ­ლან შვე­ბუ­ლე­ბით.

მეს­ტი­ა­ში სა­ო­ჯა­ხო სას­ტუმ­რო­ში და­ბი­ნა­ვე­ბუ­ლან, სა­ში­ნე­ლი წვი­მი­ა­ნი დღე­ე­ბი დახ­ვედ­რი­ათ და გაწ­ვა­ლე­ბუ­ლან, რამ­დე­ნი­მე სო­ფე­ლიც უნა­ხავთ, აღ­ტა­ცე­ბუ­ლან, ფილმში ნა­ნახ­ზე ბევ­რად დიდი შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბა დაგ­ვი­ტო­ვაო. მგო­ნი, მას­პინ­ძე­ლი ოჯა­ხის ახ­ლო­ბელ­თან, მე­ზობ­ლად, ახალ­გაზ­რდა სვა­ნი ბიჭი გა­უც­ნი­ათ, ძა­ლი­ან ყუ­რა­დღე­ბით და პა­ტი­ვის­ცე­მით იყო ჩვენს მი­მართ, ორი დღე გვა­ტა­რა მან­ქა­ნით, ფული არ გა­მოგ­ვარ­თვა და სა­ოც­რე­ბე­ბი გვაჩ­ვე­ნაო.

არ ვიცი რა მოხ­და, რო­დის და რო­გორ მაგ­რამ ლინა გა­და­რე­უ­ლა ამ ბიჭ­ზე, ან­ტო­ნის­თვის გა­მო­უ­ცხა­დე­ბია მე მას­თან ვრჩე­ბი, მა­პა­ტიე მაგ­რამ სხვა­ნა­ი­რად არ შე­მიძ­ლი­აო.

ასე გა­უ­ბე­დუ­რე­ბუ­ლი, სა­შინ­ლად იმედ­გაც­რუ­ე­ბუ­ლი, შე­უ­რა­ცხყო­ფი­ლი და უსაშ­ვე­ლოდ შე­წუ­ხე­ბუ­ლი ან­ტო­ნი აგე­რაა ახლა ჩემ­თან, ბაღ­ში და ვას­მევ თაფ­ლის არაყს კა­ფე­ში. ვცდი­ლობ და­ვამ­შვი­დო, ვე­უბ­ნე­ბი, კი­დევ კარ­გი, ახლა მოხ­და ეს ამ­ბა­ვი და არა მა­შინ როცა უკვე ოჯა­ხი იქ­ნე­ბო­დით, შვი­ლე­ბი გე­ყო­ლე­ბო­დათ. ეს­მის ყვე­ლა­ფე­რი, მაგ­რამ მა­ინც სა­შინ­ლად შე­წუ­ხე­ბუ­ლია.. სამი წე­ლია ერ­თად ვართ და გა­ზა­ფხულ­ზე უნდა გვე­ქორ­წი­ნაო, დიდი გეგ­მე­ბი გვქონ­და და უერ­თმა­ნე­თოდ არ შეგ­ვეძ­ლოო.

განაგრძეთ კითხვა