“ტრაგედიაა... დღეს დავით დოიაშვილი დარჩენილია უფუნქციოდ, ნინო კასრაძეც...“ - პრემია “თავისუფალს“, რომელიც დამოუკიდებელ თეატრებსა და არტისტებს აჯილდოებს, მხარდაჭერა ესაჭიროება - კვირის პალიტრა

“ტრაგედიაა... დღეს დავით დოიაშვილი დარჩენილია უფუნქციოდ, ნინო კასრაძეც...“ - პრემია “თავისუფალს“, რომელიც დამოუკიდებელ თეატრებსა და არტისტებს აჯილდოებს, მხარდაჭერა ესაჭიროება

“და­მო­უ­კი­დე­ბე­ლი თე­ატ­რე­ბი­სა და არ­ტის­ტე­ბის მხარ­და­სა­ჭე­რად და წა­სა­ხა­ლი­სებ­ლად შე­იქ­მნა პრე­მია “თა­ვი­სუ­ფა­ლი“, - გვე­უბ­ნე­ბა თე­ატ­რის მკვლე­ვა­რი, თეა კა­ხი­ა­ნი, რო­მე­ლიც პრე­მია “თა­ვი­სუ­ფა­ლის“ ერთ-ერთი დამ­ფუძ­ნე­ბე­ლი და ორ­გა­ნი­ზა­ტო­რია.

რას წარ­მო­ად­გენს ეს კონ­კურ­სი, ვინ მო­ნა­წი­ლე­ობს მას­ში და რა პრინ­ცი­პით გა­და­ე­ცე­მათ შე­მოქ­მე­დე­ბით ჯგუ­ფებ­სა თუ არ­ტის­ტებს პრე­მია, ამა­ზე დამ­ფუძ­ნებ­ლე­ბი და ორ­გა­ნი­ზა­ტო­რე­ბი გვე­სა­უბრნენ.

პრე­მია “თა­ვი­სუ­ფა­ლის“ ორ­გა­ნი­ზა­ტო­რე­ბი

თეა კა­ხი­ა­ნი:

- ჩემ გარ­და პრე­მია “თა­ვი­სუ­ფა­ლი“ და­ა­ფუძნა თე­ატ­რის მკვლე­ვარ­მა გვან­ცა გუ­ლი­აშ­ვილ­მა სა­ორ­გა­ნი­ზა­ციო ჯგუფ­ში ასე­ვე არის ანა კვი­ნი­კა­ძე – ისიც თე­ატ­რის მკვლე­ვა­რია. მოკ­ლედ, ეს ქალ­თა კოჰორ­ტა შე­ვიკ­რი­ბეთ და ჩვე­ნი საქ­მი­ა­ნო­ბით და­მო­უ­კი­დე­ბელ თე­ატ­რებ­სა და არ­ტის­ტებს ვაძ­ლი­ე­რებთ. უკვე მე­ო­თხე წე­ლია, ამას აქ­ტი­უ­რად ვა­კე­თებთ.

- სა­ი­დან მო­ვი­და იდეა?

- ჩვენ­თვის და­მო­უ­კი­დე­ბე­ლი თე­ატ­რე­ბი სა­ქარ­თვე­ლო­ში ძვირ­ფა­სი სივ­რცე­ე­ბია, რომ­ლე­ბიც და­მო­უ­კი­დე­ბე­ლი სა­ქარ­თვე­ლოს ჩა­მო­ყა­ლი­ბე­ბის შემ­დეგ გაჩ­ნდა. ისი­ნი თან­და­თა­ნო­ბით იზ­რდე­ბო­და. ყვე­ლას ახ­სოვს ჭო­ლას (ლე­ვან წუ­ლა­ძის) მიერ შექ­მნი­ლი და და­არ­სე­ბუ­ლი “თე­ატ­რა­ლუ­რი სარ­და­ფი რუს­თა­ველ­ზე“. მას­თან ერ­თად იყ­ვნენ სხვა, ასე­ვე და­სა­ფა­სე­ბე­ლი და გა­მორ­ჩე­უ­ლი თა­ო­ბის რე­ჟი­სო­რე­ბი, რომ­ლებ­საც კარ­გად იც­ნობს სა­ზო­გა­დო­ე­ბა: ავთო ვარ­სი­მაშ­ვი­ლი, მას ახ­ლაც და­მო­უ­კი­დე­ბე­ლი თე­ატ­რი აქვს “თა­ვი­სუ­ფა­ლი თე­ატ­რის“ სა­ხით და მრა­ვა­ლი წე­ლია აძ­ლი­ე­რებს ამ და­მო­უ­კი­დე­ბელ სცე­ნას, მათ­თან ერ­თად იყო რე­ჟი­სო­რი ოთარ ეგა­ძეც.

ეს მოძ­რა­ო­ბა, 90-იანი წლე­ბი­დან და­წყე­ბუ­ლი, დღეს საკ­მა­ოდ ძლი­ე­რია – ბევ­რი და­მო­უ­კი­დე­ბე­ლი თე­ატ­რია სა­ქარ­თვე­ლო­ში. ტალ­ღა, ვხე­დავთ, რომ სულ უფრო იზ­რდე­ბა და მეტი ადა­მი­ა­ნი ერ­თვე­ბა ამ შე­მოქ­მე­დე­ბით პრო­ცეს­ში... ჯერ ერთი, ამ პრო­ცე­სის კვლე­ვაა სა­ინ­ტე­რე­სო და თან წა­ხა­ლი­სე­ბა - ძა­ლი­ან მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი.

პრე­მი­ის ორ­გა­ნი­ზე­ბი­სას, საკ­მა­რი­სი ინ­ფორ­მა­ცია დაგ­როვ­და. სა­ერ­თოდ არ ვიც­ნობ­დით კონ­კრე­ტულ შე­მოქ­მე­დე­ბით ჯგუ­ფებს და ამ პრო­ცეს­ში, რო­მე­ლიც ყო­ველ­წლი­უ­რად სე­ზონს აჯა­მებს, გა­მო­იკ­ვეთ­ნენ შე­მოქ­მე­დე­ბი­თი ჯგუ­ფე­ბი, მოხ­და მათი პრე­ზენ­ტა­ცია.

ჯამ­ში, ეს სტა­ტის­ტი­კა წო­ნი­ა­ნი აღ­მოჩ­ნდა: სამი წლის გან­მავ­ლო­ბა­ში ყო­ველ წელს იკ­რი­ბე­ბა სხვა­დას­ხვა პრო­ფე­სი­ო­ნა­ლის­გან და­კომ­პლექ­ტე­ბუ­ლი ჟი­უ­რი (შე­მად­გენ­ლო­ბა ყო­ველ წელს გან­სხვა­ვე­ბუ­ლია), რომ­ლე­ბიც სპექ­ტაკ­ლებს სა­ქარ­თვე­ლოს მას­შტა­ბით ნა­ხუ­ლობს. სამი წლის გან­მავ­ლო­ბა­ში ჟი­უ­რის უკვე 58 სპექ­ტაკ­ლი აქვს შე­ფა­სე­ბუ­ლი, - წელს კი 12 გა­ნა­ცხა­დია შე­მო­სუ­ლი.

განაგრძეთ კითხვა