"მამა წინა ხელისუფლების მსხვერპლი იყო, ამ ხელისუფლებამ კი არაფერი გააკეთა მსხვერპლის უფლებების აღსადგენად" - კვირის პალიტრა

"მამა წინა ხელისუფლების მსხვერპლი იყო, ამ ხელისუფლებამ კი არაფერი გააკეთა მსხვერპლის უფლებების აღსადგენად"

პარლამენტის ოპოზიციონერი წევრი, "ლელოს" ერთ-ერთი ლიდერი ანა ნაცვლიშვილი საზოგადოების იმ ნაწილის წარმომადგენელია, რომელმაც საკუთარ თავსა და ოჯახზე იწვნია წინა ხელისუფლების ძალადობა და უსამართლობა. რაც დღეს ხდება, მისთვის, როგორც იმდროინდელი მსხვერპლისთვის, არ არის სამართლიანობის აღდგენა. ის მწვავედ აკრიტიკებს დღევანდელ ხელისუფლებას.

- სამწუხაროდ, ღრმა პოლიტიკურ კრიზისში ვართ, რაც გარდაუვალია ისეთ ქვეყნებში, სადაც სახელმწიფო ინსტიტუციები თავის როლს არ და ვერ ასრულებს. ჩვენთან წლების განმავლობაში სახელმწიფო ინსტიტუციები დასუსტდა და პარტიულ ინტერესებს დაექვემდებარა. ამან შექმნა მწვავე ვითარება, ამიტომაც დღეს, როცა კანონი ირღვევა, ეს პროცესი ქუჩაში გამოდის... მიუხედავად ჩვენ შორის არსებული მწვავე პოლიტიკური და, ამავე დროს, პერსონალური დაპირისპირებებისა, კარგად გვესმის, თუ ქვეყანა ჩაიძირება, ყველა დავზარალდებით. სანამ მესამე პრეზიდენტს გლდანში გადაიყვანდნენ, "ლელომ" მოუწოდა ხელისუფლებას, გადაგვედგა ნაბიჯები დეესკალაციის მიზნით. ჩვენ ეს ნაბიჯი გადავდგით, მაგრამ ხელისუფლებისგან მხოლოდ ყალბი განცხადებები გვესმის კონსტრუქციულობაზე.

- სადამდე მივა ეს პროცესი? - ქვეყანაში მყარდება რეპრესიული რეჟიმი. ვხედავთ, 21-ე საუკუნეში როგორ აკავებენ უდანაშაულო ადამიანებს და ციხეში უშვებენ. ამ ყველაფრის სამართლებრივი საფუძველი არის 1984 წლის კოდექსი, საბჭოთა სამართლის შინაარსი, სულისკვეთება და ფორმულირებები კი ტოტალიტარული სახელმწიფოს შესაფერისია. ეს გადმონაშთია, მაგრამ ადამიანებს დღესაც ტოტალიტარული სახელმწიფოს კანონით ასამართლებენ! ჩვენი ამოცანაა, გავაგრძელოთ მშვიდობიანი და კონსტიტუციური წინააღმდეგობა. ეს პროცესები გაღმავდება და გაგრძელდება. რეპრესიული ხელისუფლება პროგრესის გარანტი ვერ იქნება. თუ საქართველო ვერ ჩამოყალიბდება დემოკრატიულ სახელმწიფოდ, ის თანდათან ჩამოშორდება დასავლეთს და თუ დასავლეთს ჩამოვშორდით, ვრჩებით ოკუპანტის პირისპირ. ერთადერთი ალტერნატივა რუსეთია. ეს კი ნიშნავს, რომ ჩვენ ისევ იქ დავბრუნდებით, საიდანაც სისხლის ფასად მოუწიათ ადამიანებს გამოსვლამ.

- მიხეილ სააკაშვილის ციხის საავადმყოფოში გადაყვანას როგორ შეაფასებთ? ის პროცესზეც არ მიიყვანეს იმ მიზეზით, რომ ოპოზიცია პროვოკაციას გეგმავდა. - ეს არის აბსოლუტური ლუსტრაცია ხელისუფლების, რომლის ინტერესი არასოდეს ყოფილა მძიმე საქმეებზე სამართლიანობის აღდგენა. უმძიმესი დანაშაულია 7 ნოემბრის მოვლენები. ამდენი წელია, 7 ნოემბერს დაზარალებულებს ეუბნებიან, ამ ხალხს გავასამართლებთო; მოვიდა სასამართლოს დღე და პროცესზე არ მიჰყავთ მთავარი ბრალდებული! დაზარალებულებს რას ეუბნებიან? მათ არ უნდა დაინახონ, როგორ აღსრულდება მართლმსაჯულება? მთავარ ფიგურანტს არ უნდა მოუსმინონ? თანაც უკიდურესად სამარცხვინო და საშიში განცხადებაა, როცა ამბობ, რომ არ შეგიძლია ერთი პროცესის უსაფრთხოების დაცვა. რა გზავნილია ეს ოკუპანტისთვის? თუU ეს არ შეუძლია ხელისუფლებას, რისთვის ვიხდით მილიონებს უსაფრთხოების სტრუქტურების არსებობისთვის?! რაც შეეხება სააკაშვილის უფლებების დარღვევას, მოგვწონს ეს ადამიანი თუ არა, დამნაშავედ მივიჩნევთ თუ არა, უფლებები ყველას აქვს. გარდა ეთიკურობისა, სამართლებრივადაც დაუსაბუთებელია ის გადაწყვეტილება, რომელიც ხელისუფლებამ მიიღო თუნდაც გლდანის საავადმყოფოში გადაყვანასთან დაკავშირებით, რადგან თავად ხელისუფლების შექმნილმა კონსილიუმმა მრავალპროფილური კლინიკა მოითხოვა. ეს სპეციალურად მოხდა და სწორედ აქ არის რევანშის კომპონენტი, რასაც არანაირი კავშირი არ აქვს მართლმსაჯულებასთან. ამას ვამბობ ადამიანი, რომელიც იმ ადამიანებს შორის ვიყავი, ვინც ბედავდა და იბრძოდა მაშინდელი უსამართლობის წინააღმდეგ... პრეზიდენტის და იმ ცხრა წლის მიმართ კითხვები რომ არსებობს პოლიტიკურიც, მორალურიც, ეთიკურიც და სამართლებრივიც, ეს ფაქტია და ამ კითხვებს პასუხი უნდა გაეცეს - ეს არის ჩემი მყარი პოზიცია, რომელიც მქონდა 2012 წლამდეც და მას ვერაფერი შემაცვლევინებს, მაგრამ დღეს ეს კაცი არ მიჰყავთ სასამართლოზე, რომ კითხვები დაუსვან, წარმოგიდგენიათ?! მთავარი "ოცნებისთვის" არის, ფიზიკურად შეაკავონ სააკაშვილი. ჩვენ რატომ არ მოგვწონდა ის ცხრა წელი? მთავარი პრეტენზია მაშინდელი კანონდარღვევები იყო და ამ სისტემის შემქმნელს დღეს ასამართლებენ იმავე სისტემით, რომლის რეაბილიტაცია განახორციელა "ოცნებამ". ამიტომ ამ ყველაფერზე ოპოზიციური სპექტრის პასუხი იყო კოალიციის შეთავაზება. რატომ კოალიცია? იმიტომ, რომ დღევანდელი პოლიტიკური ვითარების ერთ-ერთი პრობლემა არის ის, რომ ამ წლების განმავლობაში საზოგადოება შეაჩვიეს დაპირებებს, მაგრამ ადამიანები ხვდებიან, რომ ეს არის სიცრუე. რომ ეუბნები, უცებ აგაყვავებ, უცებ სამართალს გავაჩენ, სიღარიბე აღარ იარსებებსო, ეს ტყუილია! მე ასეთ დაპირებას ვერ ვაკადრებ ამომრჩეველს. მე ვპირდებოდი კეთილსინდისიერ დეპუტატს, რომელიც არ მოიპარავდა, წილში არავის ჩაუჯდებოდა, იმუშავებდა იმისთვის, რომ არსებული ბერკეტებით პრობლემები მოეგვარებინა. სამწუხაროდ, როცა ოპოზიციაში ხარ, ბერკეტები შეზღუდულია. ჩვენ გვჭირდება სისტემა, რომელიც უსამართლობის დროს დაგვაზღვევს. ამისთვის ორი გზა არსებობს: გამართული სახელმწიფო ინსტიტუციები, რომლებიც არა გვაქვს და რომც შეიცვალოს ხელისუფლება, ამას დრო სჭირდება. სანამ შევქმნით ინსტიტუციებს, რომლებიც მოთოკავს მადას, მანამდე გვჭირდება ფორმულა და სწორედ კოალიციაა ფორმულა. ნათელია, რომ ერთპარტიული მმართველობა ყოველთვის ძალაუფლების ბოროტად გამოყენებამდე მიდის... 2012 წელს "ოცნების" მთავარი დაპირება იყო, რომ აღდგებოდა სამართლიანობა და სისტემურად შეიცვლებოდა ქვეყანა, მაგრამ არაფერი შეცვლილა, იგივე პროკურატურა და სასამართლო დატოვეს, არც დაზარალებულების უფლებები აღუდგენიათ. ამიტომ მივიღეთ 20 ივნისი, 5 ივლისი და კიდევ ბევრს მივიღებთ, რადგან არ არსებობს გარანტია, რომ ძალოვანი თუ დააშავებს, პასუხს აგებს, პოლიტიკოსი თუ დააშავებს, ისიც აგებს პასუხს.

პირველი სასამართლო პროცესი, რომელსაც დავესწარი, იყო ბუტა რობაქიძის პროცესი. მაშინ მე ბუტას ტოლი ვიყავი და ჩემთვის იყო ძალიან მძიმე ამ ყველაფრის ყურება, მაგრამ რა გარანტია შექმნა ხელისუფლებამ, რომ იგივე არ მომხდარიყო? აბა, ლუკა სირაძის დედას ვკითხოთ, არის თუ არა შეღავათი მისთვის, რომ პოლიციელებს არ ჩაუცხრილავთ მისი შვილი, თუმცა სწორედ პოლიციელებმა მიიყვანეს თვითმკვლელობამდე...

- იმ ხელისუფლების მიერ დაზარალებულია თქვენი ოჯახიც, დღეს კი მათი დაცვა გიწევთ. ეს რა განცდაა? - ჩემი ოჯახი, წლებია, დაობს, მაგრამ საქმე თაროზეა შემოდებული, ისევე როგორც ათობით სხვა საქმე. არ უნდათ დაასახელონ ის, ვინც ამ საქმეში მონაწილეობდა, ალბათ, იმიტომ, რომ ის ხალხი დღეს "ოცნების" თანამდებობებზეა და გავლენაც აქვთ. ამ ხელისუფლებას სამართალზე საუბრის მორალური უფლება არა აქვს. მეც დამკითხეს ამ საქმეზე, მაგრამ რეაგირება არ მოჰყოლია.

ხშირად უთქვამთ, შენ ხომ კარგად იცი, იმ წლებში რაც ხდებოდაო. დიახ, ძალიან კარგად ვიცი, რას ნიშნავს, იყო უსამართლობის მსხვერპლი, მაგრამ დღევანდელი ხელისუფლებაც იმავე გზას აგრძელებს, დაზარალებულების ემოციებით თამაშობს, მე კი, როგორც ერთი დაზარალებული, არ ვაძლევ მათ უფლებას, ითამაშონ ჩემი ემოციებით.

- როგორც ერთ-ერთი დაზარალებული, ითხოვთ გასამართლდეს სააკაშვილი?

- ამ ხელისუფლებისგან უკვე აღარაფერს ვითხოვ. მათ ყველა ვადა ამოწურეს. მე პროფესიად ადამიანის უფლებების დაცვა ავირჩიე და, ალბათ, ჩემი არჩევანი ოჯახურმა ისტორიამაც განსაზღვრა. ამ სისტემას ჩემი სახელით პოლიტიკურად მანიპულირება უნდა. ვერიდები ჩემს საქმეზე ლაპარაკს, რადგან არ მინდა ჩემი საჯარო სტატუსი გამოვიყენო ამ საქმის რეზონანსისთვის.

ეს საქმე სისტემური პრობლემის მაჩვენებელია, მამა მსხვერპლი იყო, ამ ხელისუფლებამ კი არაფერი გააკეთა მსხვერპლის უფლებების აღსადგენად. ამ დროს მომიბრუნდებიან და მეუბნებიან, ჩვენ კარგები ვართ და ხელისუფლებაში უნდა დავრჩეთო. რატომ უნდა დარჩნენ ხელისუფლებაში? კოალიცია ძალიან მნიშვნელოვანი, ერთადერთი მუხრუჭია, რომ იგივე უსამართლობა არ განმეორდეს. მე ამ ფორმულის მჯერა, იმიტომ, რომ ღირებულებების ერთგულებაა მთავარი. ვდგავარ იქ, სადაც ვიდექი 2012 წლამდე და 2012 წლის მერეც - ჩემს პროფესიულ კეთილსინდისიერებასთან. ის გამოცდილება, რომელიც მივიღე ჩემი ოჯახის ტრაგედიით, ბრძოლისთვის ენერგიას მმატებს. ვიცი, რა მძიმეა, როცა ხარ უსამართლობისგან დაჩაგრული და არ მინდა სხვებიც დაიჩაგრონ. ამიტომ ვიბრძვი ცვლილებებისთვის.

- ეს იყო ქონების ჩამორთმევა და მამის პატიმრობა?

- ეს იყო ქონების ჩამორთმევის სრულიად დაუსაბუთებელი საქმე. მამა იჯდა ციხეში, ქონება ჩამოართვეს და დღემდე არ დაუბრუნებიათ, რადგან ეს დღევანდელი ხელისუფლების ინტერესებს კვეთს. ჩვენი საქმე იშვიათია. ბრალდებულისგან ბრალის აღიარებას ვერ მიაღწიეს და საქმე საპროცესო გარიგებითა და ქონების ჩამორთმევით დასრულდა... ადრე იყო ორი ვერსია: საპროცესო გარიგებას აფორმებდნენ ბრალის აღიარებით ან ბრალის აღიარების გარეშე. მერე კანონი შეცვალეს და ბრალის აღიარებით იყო შესაძლებელი საპროცესო გარიგება. მამას არასოდეს ბრალი არ უღიარებია. შარშან, საარჩევნო კამპანიის დროს, "ოცნება" ძალიან აქტიურად იყენებდა ამ საქმეს. თავის დროზე მსგავსი საქმეების ხარჯზე მოვიდნენ ხელისუფლებაში. ძალიან აქტიურად იყენებდნენ ჩვენს საქმეს ჩემი დისკრედიტაციის მიზნითაც. ესეც არის დადასტურება, რომ ამ ხალხისთვის კანონს, სამართალს არ აქვს მნიშვნელობა. ისინი ბინძურად იბრძვიან. მაშინ როგორც ხდებოდა - ღამე უცებ რომ უნდებოდა მთელ საქართველოს საკუთარი ქონების სახელმწიფოსთვის გადაცემა, ჩვენთანაც ასე მოხდა. დეტალების გახმაურება პროკურატურას შეუძლია - ცხრა წელია, საქმე დევს თაროზე და არაფერია გამოძიებული. მაშინ არსებობდა ანგარიში, რომელიც არ იყო საჯარო და ერქვა "სამართალდამცავთა უწყების განვითარების ხელშეწყობის ფონდი". ამ ფონდში გადავრიცხეთ თანხა და გადარიცხვის სანაცვლოდ მამა გაათავისუფლეს. ეს საქმეში არ ჩანს, მაგრამ ჩვენს ოჯახში ინახება ქვითარი, როგორც რელიკვია. მთავარი ჩემთვის არის, როგორ იქცევა სახელმწიფო. როცა სააკაშვილი იყო სახელმწიფო, ჩემი სამიზნე იყო ის. დღეს სახელმწიფო და ხელისუფლება არის "ოცნების" ხელში და მე ვკითხულობ: რა გააკეთეს მათ ამ ცხრა წლის განმავლობაში?

თეა ხურცილავა