"პატარა კაცი იყო, მაგრამ სულ წინა ხაზზე იდგა" - როგორ მოხვდა იპოლიტე ხვიჩიას შვილიშვილი CNN-ზე: ხიფათებით სავსე ცხოვრება და კაცი, რომელიც 7 ნოემბრის აქციის სახედ იქცა - კვირის პალიტრა

"მი­დი­ან ბი­ჭე­ბი და­უ­ფა­სე­ბელ­ნი, გა­ჭირ­ვე­ბულ­ნი, გა­ნად­გუ­რე­ბულ­ნი... დაღ­ლილ­ნი... ავთო ხვი­ჩი­აც გაფ­რინ­და... მა­ნა­ნა ხვი­ჩი­ას ძმა და იპო­ლი­ტე ხვი­ჩი­ას შვი­ლო­ბი­ლი... ყვე­ლა ომ­გა­მოვ­ლი­ლი ადა­მი­ა­ნი... კარ­გი მხატ­ვა­რი და... ეჰ! რა მნიშ­ვნე­ლო­ბა აქვს!.. ჩვე­ნი, ყვე­ლას ავთო ხვი­ჩია", - ეს თამ­რი­კო მო­ლაშ­ვი­ლის, ერთ-ერთი ინ­ტერ­ნეტ­მომ­ხმა­რებ­ლის პოს­ტია, რო­მელ­საც ასე­ვე ახ­ლდა CNN-ის ცნო­ბი­ლი ფოტო. ის 2007 წლის 7 ნო­ემ­ბერს არის გა­და­ღე­ბუ­ლი, რუს­თა­ვე­ლის გამ­ზი­რის დარ­ბე­ვის დროს. ავთო ხვი­ჩია ას­ფალტზეა წაქ­ცე­უ­ლი.

რო­გორც შე­ვი­ტყვეთ, ბა­ტო­ნი ავთო უში­შა­რი ადა­მი­ა­ნი ყო­ფი­ლა, ის ბოლო 30 წლის მან­ძილ­ზე, სა­ქარ­თვე­ლო­ში ყვე­ლა სა­ო­მარ მოქ­მე­დე­ბებ­ში აქ­ტი­უ­რად იყო ჩარ­თუ­ლი. ბუ­ნე­ბით ოპო­ზი­ცი­ო­ნე­რი ყვე­ლა მთავ­რო­ბის სა­წი­ნა­აღ­მდე­გო აქ­ცი­ებ­ში მო­ნა­წი­ლე­ობ­და.

AMBEBI.GE ავთო ხვი­ჩი­ას მე­უღ­ლეს, თა­მარ მა­ი­სუ­რა­ძეს ესა­უბ­რა. ქალ­ბა­ტონ­მა თა­მარ­მა, რო­მელ­მაც ცოტა ხნის წინ მე­უღ­ლე და­კარ­გა, გულ­წრფე­ლად და დიდი სიყ­ვა­რუ­ლით ისა­უბ­რა მას­ზე. ამას­თან, გა­ვიხ­სე­ნეთ გე­ნი­ა­ლუ­რი იპო­ლი­ტე ხვი­ჩია და ხვი­ჩი­ე­ბის ოჯა­ხი.

"გა­სულ ზა­ფხულს ქო­ბუ­ლეთ­ში ვი­ყა­ვით, წვი­მი­ა­ნი ამინ­დე­ბი იყო, ამი­ტომ კარ­გად ვერ და­ვის­ვე­ნეთ, მაგ­რამ ოჯა­ხის წევ­რებ­მა ავ­თოს 67 წლის იუ­ბი­ლე იქ აღ­ვნიშ­ნეთ. იქი­დან რომ ჩა­მო­ვე­დით, ავად გახ­და და სამ­წუ­ხა­როდ, ნო­ემ­ბერ­ში გარ­და­იც­ვა­ლა... დავ­კარ­გეთ ადა­მი­ა­ნი, რო­მე­ლიც მუდ­მი­ვად სხვებ­ზე ზრუ­ნავ­და და ეს იყო მის­თვის უმ­თავ­რე­სი რამ...

პატ­რი­არ­ქმა ილია II-ემ სამ­ძიმ­რის წე­რი­ლი გა­მოგ­ვიგ­ზავ­ნა, სა­დაც წერს, რომ „ავ­თან­დილ ხვი­ჩი­ამ ჯან­მრთე­ლო­ბა ქვეყ­ნის სამ­სა­ხურს შეს­წი­რა, სამ­შობ­ლოს და­სა­ცა­ვად და მოყ­ვა­სის გა­და­სარ­ჩე­ნად თავი არ და­უ­ზო­გავს,“ - გვიყ­ვე­ბა თა­მარ მა­ი­სუ­რა­ძე.

- 2007 წლის 7 ნო­ემ­ბერს ფო­ტომ მსოფ­ლიო მო­ი­ა­რა. მას­ზე ბა­ტო­ნი ავ­თოა აღ­ბეჭ­დი­ლი, რო­მე­ლიც რუს­თა­ველ­ზე მი­ტინ­გის დარ­ბე­ვი­სა­საა გა­და­ღე­ბუ­ლი. ის ას­ფალტზე, შუა ქუ­ჩა­შია და­ვარ­დნი­ლი...

- ფო­ტოს დიდი გა­მოხ­მა­უ­რე­ბა მოჰ­ყვა... ავთო პა­ტა­რა კაცი იყო, მაგ­რამ მუ­ხა­სა­ვით ძლი­ე­რი და ყო­ველ­თვის კლდე­სა­ვით იდგა. ყველ­გან წინა ხაზ­ზე აღ­მოჩ­ნდე­ბო­და ხოლ­მე და ასე იყო იმ 7 ნო­ემ­ბერ­საც...

თუმ­ცა ავ­თოს ცხოვ­რე­ბას თან ღი­მი­ლიც დაჰ­ყვე­ბო­და და ეს ფოტო მის მე­გო­ბარს, ალექ­სან­დრე ჩი­ტიშ­ვილს რომ უნა­ხავს, შე­ხუმ­რე­ბუ­ლე­ბი იყ­ვნენ და ავ­თოს სი­ცი­ლით უთხრა - ხვი­ჩია, ძლივს არ გნა­ხე წაქ­ცე­უ­ლიო?.. ხომ ვამ­ბობ, ყვე­ლა ასე­თი მოვ­ლე­ნის ეპი­ცენ­ტრში იყო, ყო­ველ­თვის სულ წინ იდგა.

მაგ დღეს მე­გო­ბარ­თან ერ­თად კოლ­მე­ურ­ნე­ო­ბის მო­ე­დან­ზე გახ­ლდათ, ბი­ჭე­ბი იქ იკ­რი­ბე­ბოდ­ნენ... მი­ტინ­გი რომ და­არ­ბი­ეს, სახ­ლში არ მო­სუ­ლა. მძი­მე დღე იყო და სა­ერ­თოდ, მეც არა­ფე­რი მახ­სოვს, თუმ­ცა ის კი კარ­გად მახ­სოვს, რომ შემ­დეგ ინ­სულ­ტი მი­ი­ღო. იქ რა­ღაც შე­ას­ხეს, თუ გაზი გა­უშ­ვეს... (გააგრძელეთ კითხვა)